Chapter Title : ജീവിതം നദി പോലെ…5 [Dr.wanderlust]

അന്ന് അത് പോലിസ് കേസ് ആവാതെയിരിക്കാൻ അച്ഛൻ കുറേ കാശു ചിലവാക്കി. ആ സംഭവത്തോടെ ഇനി ആ സ്കൂളിൽ പഠിക്കാൻ പേടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു പെങ്ങളും, അനിയനും ബഹളം വച്ചു. അങ്ങനെ അവരെ അവസാനം അച്ഛൻ സ്കൂൾ മാറ്റി. ഞാൻ വീട്ടിലും, നാട്ടിലും ഒറ്റപ്പെട്ടു. അതിനു ശേഷം ചേട്ടൻ എന്നൊരു പരിഗണന രണ്ടാളും തന്നിട്ടില്ല. പക്ഷേ അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം ഭയങ്കര സ്നേഹത്തിൽ ആയിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഒക്കെ അവരുടെ സ്നേഹം കണ്ടു അസൂയ പൂണ്ടിട്ടുണ്ട്.

അപ്പോൾ നന്നാകണം എന്നൊരു തോന്നൽ ശക്തി പ്രാപിക്കും. എന്നാൽ ഒന്നുറങ്ങി എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴേക്കും ആവേശമെല്ലാം പോയിട്ടുണ്ടാവും.? കോളേജിന് ശേഷം നല്ലൊരു ജോലി കൂടി കിട്ടാതായതോടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലും പോയാൽ മതിയെന്നായി. ☹️

ഇന്നിപ്പോൾ പറയാൻ ഒരു ജോലിയും, കിടക്കാൻ ഒരു ഫ്ലാറ്റുമുണ്ട്. വരുമാനത്തിന്റെ പകുതിയിലേറെ ബാങ്കിലെ ലോണിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. എങ്കിലും സമാധാനമുണ്ട്. പിന്നെ ഇവരുടെയീ ആട്ടും തുപ്പും കൊള്ളേണ്ട. ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു രാത്രി എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി.

ജനൽ പാളിയിലൂടെ കടന്നു വന്ന സൂര്യപ്രകാശം മുഖത്തേറ്റപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഉറക്കമുണർന്നത്. കൈകൾ ഒന്ന് വലിച്ചു വിട്ട് മൂരി നിവർന്നു ഞാൻ ബെഡ്ഡിൽ ഉയർന്നിരുന്നു. ഫോൺ എടുത്തു സമയം നോക്കി. പത്തു മണിയായിരിക്കുന്നു. പതിയെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

സമയ്യയുടെ കൂടെയുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ ക്ഷീണവും, യാത്രക്ഷീണവും ഒന്നുറങ്ങി എഴുന്നേറ്റപ്പോഴേക്കും മാറി. ഫ്രഷ് ആയി താഴെ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയിനി എന്താണാവോ?.

കിച്ചണിൽ നിന്നും വറുത്തരച്ച കറിയുടെ മണം. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം ?.

"ആഹാ, മോന് ഇന്ന് നേരെത്തെ ആണല്ലോ?" അമ്മയുടെ പരിഹാസത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം.

കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ ഫ്ലാസ്കിൽ നിന്നും കാപ്പി ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നു കൊണ്ട് ഞാൻ തിരികെ നടന്നു.

" ഡാ കഴിക്കാൻ എടുക്കട്ടെ? "

"ആം " ഞാൻ ഒന്നു മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.

ആവി പറക്കുന്ന പുട്ടും, കടല കറിയുമായി ഞാൻ യുദ്ധമാരംഭിച്ച നേരത്താണ് പിതാജിയുടെ കടന്നു വരവ്. ഭക്ഷണവുമായി മല്ലിടുന്ന എന്നെ പുള്ളി ഒന്ന് പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. പിന്നെ കൈയിൽ ഇരുന്ന കവറുകൾ അമ്മയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്ത ശേഷം ഒരു കസേര വലിച്ചു