Chapter Title : ജീവിതം നദി പോലെ…8 [Dr.wanderlust]

തൊണ്ട വരണ്ടു പൊട്ടുന്നു... ആകെ ഒരു തളർച്ച..

"ഇപ്പോൾ നോക്കിക്കേ ഞാൻ വരുത്തിയ മിസ്റ്റേക്ക് അവൻ അവിടെ ഇരുന്നു കണ്ടെത്തി ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാൻ പോകാതെ.. ഞാനോ ഇവിടെയിരുന്നു ഫുഡ്‌ കഴിക്കുന്നു... ഹ ഹ ഹാ..." എല്ലാവരും ഒപ്പം ചിരിക്കുന്നു...

എനിക്ക് ഇരുന്നിടം കുഴിഞ്ഞു താഴേക്ക് പോകുന്ന പോലെ തോന്നി. ഇക്ക പറയുന്ന വാക്കിൽ വല്യ ആത്മാർത്ഥത ഒന്നുമുണ്ടാകില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു സൗഹൃദം അത് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ഇത്, ഇപ്പോൾ കേട്ടത് എന്റെ വിദൂര സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...

ഞാൻ പകയോടെ, വെറുപ്പോടെ റിസീവറിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

"അപ്പോൾ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഇവനും ആ സിറാജിനെ പോലെ ആവും അല്ലേ...." മമ്മി പൂറിയാണ്.

"അല്ല പിന്നെ.. അപ്പോഴേക്കും ഇത് പോലെ വേറൊരുത്തനെ കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇവന് പിന്നെ കുറച്ചു ബുദ്ധിയുണ്ട് അത് കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് എങ്ങും പെട്ട് പോകാൻ സാധ്യതയില്ല...പി.." ഇക്കയുടെ സംഭാഷണം തീരും മുമ്പേ ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.

"തായോളി " കൈ ചുരുട്ടി ഞാൻ മേശയിൽ ആഞ്ഞിടിച്ചു.. എന്റെ വിഷമങ്ങൾക്ക് പിന്നെ ഈയാം പാറ്റയുടെ ആയുസ്സെ ഉണ്ടാവൂ... പകരം അവിടെ ആനപ്പക നിറഞ്ഞു.. ഇനിയീ ഭൂമിയിൽ ആരോടും അജയ് നേരും നെറിയും കാട്ടില്ല...

"ആരോടും...?" മനസാക്ഷി മൈരൻ...

"ഇല്ല.. ഒരു കുഞ്ഞിനോടും പോലും..." ഞാൻ മുരണ്ടു..

"അപ്പോൾ സമീറയോടോ?"...

പെട്ടെന്ന് ഒരു നിമിഷം എന്റെ ഹൃദയം ആർദ്രമായി... ആ മുഖം എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയപ്പോൾ ഒരു തരം നിസ്സഹായത പോലെ...

"ഇല്ല... തളരരുത്... അവളും നാളെ ചിലപ്പോൾ കടന്നു പോകും... മനസ്സ് കല്ലാക്കാൻ ശീലിക്കണം... സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം നോക്കുക... അത് മാത്രം മതി... "

ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു, സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സമീറ കേറി വരുന്നു... എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ പിണക്കം കൊണ്ട് ആ മുഖം വീർപ്പിച്ചു വച്ചു പെണ്ണ് ...പിന്നെ സ്റ്റേയർ കേസിന്റെ താഴേക്കു ഇറങ്ങി മാറി നിന്നു.

"ഇവളിൽ നിന്നും തുടങ്ങാം... ഇവളോട് കളവു ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സ് കാണിച്ചാൽ പിന്നെ ആരോടും പറ്റും... " ഞാൻ പതുക്കെ തിരികെ മുകളിലേക്കു കയറി...

കുറച്ചു നേരം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു, ഞാൻ താഴേക്കു ഇറങ്ങി ചെലില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ സമീറ കേറി വന്നു.

എന്നെ നോക്കാതെ അവൾ അവളുടെ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു സ്റ്റോക്ക് അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്ത് തുടങ്ങി.ഞാൻ പതിയെ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ്