Chapter Title : ജീവിതം on കോവിഡ് 2 [Doli]

....

ഞാൻ : എന്തിന് ...

ജെസ്സി : ജസ്റ്റ് ലിസൺ ടാ ...സ്റ്റോപ് ദിസ് ഐ വാണ്ട് ടു. ടോക്ക്...

ഞാൻ : എനിക്ക് കേക്കണ്ട നീ പോ ..കുപ്പി ഇങ്ങ് താ

ജെസ്സി : എന്നാലെ തരില്ല ...നീ എന്താ വച്ചാ ചെയ്യ്....

ഞാൻ : കളിക്കാതെ താ ജെസ്സി എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് ...

ജെസ്സി : ഇല്ല തരില്ല ... മതി കുടിച്ചത് ...

ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് കുപ്പി വാങ്ങാൻ നോക്കി ...

അവള് കുപ്പി ശക്തിയിൽ പിടിച്ചു...

ഞങ്ങടെ പിടി വലിയിൽ അത് ഗ്രാനൈറ്റിൽ വീണ് പൊട്ടി....

ഞാൻ : നീ അത് പൊട്ടിച്ചല്ലെ ഡീ... ??

ജെസി: സോ

ഞാൻ : പോടി ... എറങ്ങി പോടി... നിന്നെ കാരണം എൻ്റെ സമാധാനം പോയി...നാശം പിടിക്കാൻ .... എന്ന് കേറി വന്നോ അതോടെ എൻ്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ ഞാൻ ഒരു അതിക പറ്റായി... എറങ്ങി പോടി ..ഞാനും പോട്ടെ ഫ്രണ്ട് അല്ലേ കോപ്പല്ലേ മൈരല്ലെ പറഞ്ഞ് ഞാനും ക്ഷമിച്ചപ്പോ നീ എൻ്റെ തലയിൽ കേറാൻ വരുന്നോ ആദ്യം ലാപ്ടോപ് എടുത്തോണ്ട് പോയി അവൾടെ അമ്മൂമ്മേടെ ഒരു ജോൺ മൈരൻ ജെസ്സി ദയവ് ചെയ്ത് ഒന്ന് പോ ഈ മുറിയിലേക്ക് വരല്ലേ ഞാൻ കുടിക്കെ ചാവേ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തൊളാം നീ അത് അന്വേഷിക്കണ്ട....

ജെസ്സി ?

ജെസ്സി എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു....

പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് റിഗ്രെട്ട് അടിച്ചു...

ഞാൻ: അത് അത് വി

ജെസ്സി : ✋

ജെസ്സി എനിക്ക് നേരെ കൈ കാണിച്ച് എന്നോട് നിർത്താൻ പറഞ്ഞ് മുറിയിൽ നിന്ന് എറങ്ങി പോയി....

ഞാൻ ബെഡ്ഡിൽ തലക്ക് കൈ കൊടുത്ത് ഇരുന്നു....

ഞാൻ : ചെ പറയണ്ടായിരുന്നു.... ഇനി അവള് പോവോ...

പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വെളിയിൽ എറങ്ങി നോക്കി ഒച്ച ഒന്നും ഇല്ല ...ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയി നോക്കി ... ഇല്ല ആളില്ല ...

മുറിക്ക് മുന്നിൽ പോയി നിന്നപ്പഴാണ് ഹോളിലെ ഡോറിൽ