Chapter Title : ജീവിതം on കോവിഡ് 2 [Doli]

: എടി അതിന്റെ മനസ്സ് ഒടഞ്ഞ് കാണും...നിനക്ക് കാര്യം പറയായിരുന്നില്ലേ

ജെസ്സി : വേണ്ട നിഷ... ഇത്ര വലിയ ജാഡ ആണേ എനിക്ക് വേണ്ട അവനെ നിനക്കറിയോ അവന്റെ ലാപ്പില് ഒരു പത്തഞ്ഞൂറ് ഫോട്ടോ ഒണ്ട് എന്റെ ഒരോ ദിവസം ഞാൻ വരുമ്പോ എടുത്തത് ബ്ലഡി ബാസ്റ്റഡ്... ?

നിഷ : ശബരി വരുന്നു നിക്ക്

നിഷ : ഹലോ ടാ.

ശബരി : എന്താ ജെസ്സി എന്താ കാര്യം

നിഷ : അവൻ വീട് വിട്ട് പോയി പോലും...

ശബരി : അമ്മച്ചി ആണേ അവന് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടാ ഇപ്പൊ ഈ കാര്യം അറിഞ്ഞ് ചങ്ക് പൊട്ടി പോയതാവും അവൻ....

ജെസ്സി : എനിക്ക് അറിയാ ശബരി എല്ലാം അവന് അറിയാ പോലീസ് കാരനോട് ഞാൻ കന്നട പറഞ്ഞപ്പോ അവൻ മിണ്ടാതെ എന്റെ നാടകം കണ്ട് ഇരുന്നതും എല്ലാം എനിക്ക് അറിയാ വിട്ടേക്ക് ... നിങ്ങള് വച്ചോ ഞാൻ ഒന്ന് ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കട്ടെ...

ജെസ്സി ഫോൺ കട്ടാക്കി സോഫയിൽ ആഞ്ഞ് തല്ലി...

> 20:23

കോളിങ്ങ് ബെല്ലിന്റെ ഒച്ച കേട്ട് ജെസ്സി ബെഡിൽ നിന്ന് എണീറ്റു...

സൂര്യ... അവൾടെ മനസ്സിൽ ഒറ്റ പേര് ഒറ്റ മുഖം...

ജെസ്സി ഓടി പോയി ഡോർ തൊറന്നു....

ഒരു കൊച്ച് ചിരിച്ചോണ്ട് നിക്കുന്നു....

Is this Soorya's residence... ആ കുട്ടി ജെസ്സിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു

ജെസ്സി : ആ

കുട്ടി : is you Jessi...

ജെസ്സി : യെസ്....

കുട്ടി : ഓ...? ഉം

ആ കുട്ടി അവക്ക് ഒരു പൊതി കൊടുത്തു...

കുട്ടി : ബൈ...

കൊച്ച് ഓടി പോയി...

ജെസ്സി ഡോർ അടച്ചിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി...

സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ബോക്സ്‌ ഓപ്പൺ ആക്കി...

ഒരു ലെറ്റർ അവളത് മാറ്റി വച്ചിട്ട് ഗിഫ്റ്റ് എടുത്ത് നോക്കി....

നല്ല വെയിറ്റ്...

അതൊരു സീൽട് ബോക്സ്‌ ആയിരുന്നു handle with care glass inside എന്ന് എഴുതിയും വച്ചിട്ടുണ്ട്....

അവളത് പതുക്കെ പൊട്ടിച്ചു...

സൂര്യടെ റൂമിൽ ഒണ്ടായിരുന്ന ഫിഷ് ബൗൾ