Chapter Title : ജീവിതം യാഥാർത്യമാകുമ്പോൾ [Arun]

കിടന്നു കൊടുത്തു,

എന്നാൽ കഴപ്പ് കൂടിയതോടെ മീരയുടെ പരാക്രമവും കൂടി കൂടി വന്നു,
അവൾ ജോണിൻ്റെ മൂക്കിനെ പൂർത്തുളയിലേയ്ക്ക് കേറ്റി ഉരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി,

അതിൽ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസവും കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

എന്നാൽ മുക്കും വായുമെല്ലാം മീരയുടെ കവയ്ക്കിടയിൽ അമർന്നപ്പോൾ ജോണിന് ശ്വാസം കിട്ടാതെയായി,
ഈ വിവരം മീരയോട് വാ തുറന്ന് പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ അവൻ മീരയുടെ ചന്തിയിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു നോക്കി,
എന്നാൽ അവൻ്റെ മുഖത്ത് പൂറുരയ്ക്കുന സുഖത്തിൽ അവളത് അറിഞ്ഞതേ ഇല്ലാ,
കുറേ നേരത്തെ പരാക്രമത്തിനു ശേഷം മീരയ്ക്ക് വെടി പൊട്ടി,

അവളുടെ മദന ജലം ജോണിൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി,

അതിൻ്റെ ആലസ്യത്തിൽ അവൾ കാലുകൾ ഒരു വശത്തേയ്ക്ക് മാറ്റിക്കൊണ്ട് ജോണിനടുത്തായി പറ്റിച്ചേർന്ന് കിടന്നു,

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,
ജോണേ ..... താങ്ക്സ്,
ഇന്നു ഞാൻ നല്ലതുപോലെ സുഖിച്ചു കേട്ടോ,

വീണ്ടും വീണ്ടും മീര ഓരോന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ജോൺ ഒന്നും പ്രതികരിക്കുന്നില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ മീര ജോണിനെ തട്ടി വിളിച്ചു നോക്കി,

പക്ഷേ ജോൺ ഉണരുന്നില്ലാ,
മീര എണിറ്റിരുന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു,
ജോണിൻ്റെ മുഖം പിടിച്ചു കുലുക്കി,
പക്ഷേ ഏതൊരനക്കവും ഇല്ലാ എന്ന് മനസിലാക്കിയ മീര ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു,
ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൾ കരഞ്ഞു പോയി,
ആരെ വിളിക്കണം എന്നവൾക്ക് ഒരു നിശ്ചയവും ഇല്ലായിരുന്നു,
അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ജോണിനെ വീട്ടിൽ വന്നു നോക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്,
അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു,

ഡോക്ടർ ഫോൺ എടുത്തതും, മീര പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു,
ഡോക്ടർ ഇത് ജോണിൻ്റെ വൈഫ് മീരയാണ്, ജോണിനെ വിളിച്ചിട്ട് ജോൺ ഉണരുന്നില്ലാ,

ഡോക്ടർ എത്രയും വേഗം ഇവിടേയ്ക്ക് വരണം,

ശരി, ഒരു പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ്, ഞാനെത്താം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഡോക്ടർ ഫോൺ കട്ടു ചെയ്തു,

ജാക്കിനെ വിളിച്ചുണർത്തിയാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും പിന്നെ വേണ്ടാന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു,

അപ്പോഴാണ് അവൾ നേക്ക്ഡ് ആണന്നുള്ള ബോധം മീരയ്ക്ക് വന്നത്,
മീര വെപ്രാളത്തിനിടയിൽ അടിയിലൊന്നും ഇടാതെ തന്നെ നൈറ്റി എടുത്ത് തല വഴി ഇട്ടു,

ഒരു നേർത്ത ട്രാൻസപരൻ്റ് നൈറ്റിയായിരുന്നു അത്,