Chapter Title : ജീവിതമാകുന്ന നൗക 12 [റെഡ് റോബിൻ]

ഇവിടന്ന് ഒഴുവാക്കണം. എന്തൊക്കയോ ആലോചിച്ചു കുറച്ചു നേരം കിടന്നു.

താടിക്ക് ചെറിയ വേദന തോന്നി. കോപ്പ് ഐസ് വെച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു.

നേരെ കണ്ണാടിയുടെ മുൻപിൽ പോയി നോക്കി. നീരൊന്നുമില്ല.

ഉച്ച സമയമായിരിക്കുന്നു. മണി ചേട്ടൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടക്കിയിട്ടുണ്ടോ ആവൊ. ഇല്ലെങ്കിൽ സ്വിഗ്ഗി ചെയ്യണം.

ഞാൻ പുറത്തോട്ടിറങ്ങി. രാഹുലിൻ്റെ മുറി അടഞ്ഞു തന്നെയാണ് കിടക്കുന്നത്.

ഓപ്പൺ കിച്ചൺ ആണ്. എന്നാലും എൻ്റെ  ഡോറിൽ നിന്ന് നേരെ കാണാൻ സാധിക്കില്ല.

കിച്ചണിൽ  നിന്ന് മണി ചേട്ടൻ്റെയും അന്നയുടെയും സംസാരം  കേൾകാം. സന്തോഷത്തോടെയാണ് സംസാരം.  എന്തോ പാചകം പഠിക്കാനുള്ള ശ്രമം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.

എനിക്കെന്തോ അങ്ങോട്ട് പോകാൻ തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ചെന്ന് രാഹുലിൻ്റെ റൂം വാതിലിൽ തട്ടി. എന്നെ കണ്ടു കാണണം അന്നയുടെ സംസാരം നിന്നു.

രാഹുൽ വാതിൽ തുറന്നു.

“ജെന്നി ?”

“അവള് പോയിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി. “

ഞാൻ അകത്തോട്ട് കയറിയതും വാതിൽ അടച്ചു.

“ഡാ സോറി പെട്ടന്ന് പറ്റി പോയതാണ്. പെട്ടന്ന് ദേഷ്യം വന്നപ്പോൾ കൈ വിട്ടു പോയി.”

“നീ എന്തു കോപ്പാണ് കാണിച്ചത്. അവൾ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഹെഡ് ഇഞ്ചുറി വന്നേനെ. ഒരു പെണ്ണാണെന്നുള്ള വിചാരം വേണ്ടേ. “

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

“നിനെക്കെന്താ അവളെ കാണുമ്പോൾ മാത്രം ഇത്ര ദേഷ്യം. ഞാൻ അറിയുന്ന ശിവ ഇങ്ങനെയല്ല. കൂൾ ആയിരുന്നെല്ലോ. ഇപ്പൊ എന്തു പറ്റി. “

“അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ.”

“അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ നീ നിന്നെ തന്നെ കണ്ട്രോൾ ചെയ്യണമായിരുന്നു.

ജെന്നി അകെ പേടിച്ചു പോയി.”

എനിക്ക് മറുപടിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല

“ നല്ല ഊക്കൻ പഞ്ച് ആയിരുന്നെല്ലോ. ”

അവൻ എൻ്റെ മുഖത്തു പിടിച്ചാണ് ചോദിച്ചത്.

“നിൻ്റെ താടി കാരണം നീരുണ്ടെങ്കിലും അറിയില്ല. “

“അത്രക്ക് പവറൊന്നുമില്ല”

“എന്നാലും അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ തിരിച്ചു തന്നു”

അവൻ അങ്ങനെ  പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് വീണ്ടും ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങി. വിഷയം മാറ്റിയില്ലെങ്കിൽ ശരിയാകില്ല.

“ഡാ നീ ശിവാ എന്ന് എന്നെ വിളിച്ചതിനെ പറ്റി ജെന്നി ചോദിച്ചോ ?”

“അങ്ങനെ ഞാൻ വിളിച്ചോ ?”

രണ്ട് നിമിഷം അവൻ