Chapter Title : ജീവിതമാകുന്ന നൗക 13 [റെഡ് റോബിൻ]

മണിച്ചേട്ടാ. എന്നിട്ട് എടുത്താൽ മതി”

റൂമിൽ ചെന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വന്നപ്പോഴേക്കും സമയം ഏഴര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . മണി ചേട്ടൻ ചൂട് കാപ്പി  തന്നു.

അവരിനിയും വന്നിട്ടില്ല അതിൻ്റെ ആതി മണി ചേട്ടൻ്റെ മുഖത്തു കാണാനുണ്ട്.

“അതികം താമസിക്കാതെ അവരെത്തും മണി ചേട്ടാ. “

അവർ എപ്പോൾ വരുമെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ഉറപ്പില്ലെങ്കിലും അന്നേരം അങ്ങനെ പറയാനാണ് തോന്നിയത്.

സമയം പിന്നെയും കടന്നു പോയി. പെട്ടന്നാണ് രാഹുൽ റൂമിലേക്ക് കയറി വന്നത്. അവൻ്റെ മുഖമൊക്കെ വല്ലാതിരിക്കുന്നു. അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിച്ച എന്നെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മണി ചേട്ടനോടും പോലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ റൂമിലേക്ക് കയറി പോയി. പിന്നാലെ മണി ചേട്ടനെ വിളിക്കുന്നതും കേട്ടു. പിന്നെ അതേ സ്പീഡിൽ ബാഗുമെടുത്തു കൊണ്ട് പോകുന്ന കണ്ടു.

മണി ചേട്ടനെ ആണെങ്കിൽ കാണാനുമില്ല. ഞാൻ പതിയെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. മണി ചേട്ടൻ അവിടെ കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നു കണ്ണീർ തുടക്കുന്നു. കാര്യമായി എന്തോ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും കണ്ണൊക്കെ ഒന്ന് തുടച്ചു പുള്ളി എഴുന്നേറ്റു.

“മോളെ കാർ ആക്സിഡന്റ് ആയെന്ന് അർജ്ജു കുഞ്ഞു  ആശുപത്രിയിലാണ്. കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്നാണ് രാഹുൽ പറഞ്ഞത്. എന്നാലും കേട്ടപ്പോൾ. “

അത് കേട്ടപ്പോൾ നെഞ്ചിൽ കല്ല് എടുത്തു വെച്ചപോലെയാണ് തോന്നിയത് .  ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ റൂമിൽ പോയി.അകെ പാടെ ഒരു വിങ്ങൽ. ഒന്നുമില്ല എന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും  കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജ്ജുവിനെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തോന്നി. കുറെ നേരം എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കട്ടിലിൽ തന്നെ കിടന്നു.

എപ്പോഴോ മണി ചേട്ടൻ വന്ന് കഴിക്കാനായി വാതിൽ