Chapter Title : ജെല്ലിക്കെട്ട് [Sci ~ Fi ] [M.D.V]

കേൾക്കൂ...” ഞാൻ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു…..

“അതിനവനെപ്പോലെ നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു കരയിക്കാനല്ലാ..ലോ
നല്ലപോലെ നക്കിയും ചപ്പിയും കുടിച്ചും വിരലിട്ടുമൊക്കെയല്ലേ നിന്നെ നിന്നെ ഞാൻ സുഖിച്ചു കരയിപ്പിക്കൂ...”

“ശോ ….ഏട്ടാ ...എനിക്കെന്തോപോലെ….” എനിക്ക് സന്തോഷംകൊണ്ടെന്റെ കണ്ണുനിറയുന്നപോലെതോന്നി….എനിക്ക് മോഹനേട്ടനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരായണമെന്നു തോന്നി.

“എന്തിനാ ഗ്രീഷ്മാ…. കരയുന്നെ.”

“അറീല്ല ഏട്ടാ….എന്നെയിതുവരെയാരും…..ആരുമിങ്ങനെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല….. സ്നേഹത്തിനു കരുണയുടെ ഭാവം കൂടെയുണ്ട്,
കാമിക്കുമ്പോഴും നമ്മൾ നമ്മളിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നപോലെ നമുക്ക് തോന്നണം….മനീഷേട്ടനതില്ല. ഞാൻ കരയുമ്പോ അതെനിക്ക് സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനകൊണ്ടാണെന്നു മനസിലാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഞാൻ…..ചില രാത്രിയൊക്കെ വേദനകൊണ്ട് ചത്താലോന്നു വരെ തോന്നീട്ടുണ്ട്...”

“എന്റെ മോളെ നീയിത്രയും വേദനയുള്ളിലൊതുക്കിയാണ് ചിരിച്ചു കളിച്ചു നടക്കുന്നതെന്നു ഞാനറിഞ്ഞില്ല…..”

“എല്ലാം ചിരിയിലൊതാക്കാനല്ലേ സർവ്വം സഹയായ പെണ്ണുങ്ങളോട് നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ തന്നെയെപ്പോഴും പറയുന്നത്…”

“നീയിനിയൊരിക്കലും സന്തോഷം കൊണ്ടല്ലാതെ കരയാൻ പാടില്ല…. വാക്ക് തായെനിക്ക്….”

“വാക്ക്….” ഞാനെന്റെ കണ്ണിലൂടെയൊഴുകുന്ന കണ്ണീർ തുടച്ചു.

മോഹനേട്ടന്റെ കൈ പയ്യെ മുലകളിൽ നിന്നും അമർന്നു എന്നെ ഒരിച്ചിരി മുന്നിലേക്കു നീക്കിയിട്ട്, എന്റെ കമീസ് ടോപ്പിന്റെ പിറകിലെ സിപ് പയ്യെ അഴിക്കാൻ കൈകൊണ്ട് തേടി. ഈശ്വരാ...സേഫ് ആണോ ??? ഞാൻ മനസ്സിലൊന്നുടെയാലോചിച്ചു. എന്തായാലും അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ് കൊല്ലമാണല്ലോ, ഒരു മണിക്കൂറെന്തായാലും കഴിയും. ഞാൻ പയ്യെ സഹകരിച്ചപ്പോൾ എട്ടനെന്റെ കമീസ് ടോപ് രണ്ടു സൈഡിലേക്കും വിടർത്തി വെച്ചു. എന്റെ പോണിടെയ്ൽ മുടി പതിയെ കെട്ടഴിഞ്ഞു മുൻവശത്തേക്ക് വിരിച്ചിട്ടു. ഇപ്പൊ എന്റെ സമൃദ്ധമായ മുടി കാരണം ആർക്കും അങ്ങനെ ബ്രായിൽ പൊതിഞ്ഞ മുലകളെ കാണാനൊക്കില്ല. പക്ഷെ മോഹനേട്ടന് അതുമഴിയ്ക്കണം എന്ന് കെഞ്ചാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “പ്ലീസ് ….പ്ലീസ് ……” “ശോ