Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 3 [ദുഷ്യന്തൻ]

ജന്മം മുഴുവൻ ഞാനുണ്ടാകും. മിസ്സിൻ്റെ കൂടെ..
മിസ്സ്: നിനക്ക് നിൻ്റെ വീട്ടുകാരുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും മുന്നിൽ ഞാനുമായുള്ള ഒരു ജീവിതം നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ആദിക്ക്?
ഞാൻ: ഞാൻ സ്നേഹിച്ചത് ആരുമില്ലാത്ത ഈ മിസ്സിനേയാ. കൂടെ ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് ഈ മിസ്സിൻ്റെ സമ്മതം മാത്രം മതി. പിന്നെ നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും, അത് വിട്. എനിക്ക് എൻ്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും സമ്മതിപ്പിച്ചൽ മതി. അവർക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാകും.ഞാൻ അതുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും മിസ്സിനേ കൈവിടില്ല.
മിസ്സ് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. മിസ്സ് എൻ്റെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും നിറയെ ഉമ്മവെച്ചു.
മിസ്സ്: എനിക്ക് ഈ ജന്മത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹം തന്നത് നീയാ. ഇപ്പൊ നീ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളിൽ നടക്കുമോ എന്ന എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല.പക്ഷേ വെറുമൊരു പതിനെട്ടുകാരൻ്റെ വാക്കുകളായി ഞാനതിനെ കാണുന്നില്ല. നിൻ്റേതു മാത്രമാകാൻ ഞാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആ നിൻ്റെ സന്തോഷത്തിനും സുഖത്തിനും വേണ്ടി എൻ്റെ ശരീരം തരാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. പക്ഷേ നീ കുറച്ച്കൂടി സമയം തരണം.
ഞാൻ: ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ സമ്മതമായി കൂട്ടിക്കൊട്ടെ?
മിസ്സ് എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. കണ്ണിൽ ഇറ്റ് നിന്ന കണ്ണീർതുള്ളി താഴേക്ക് ചാലിട്ട് ഒഴുകി വീണു.
പെട്ടന്ന് ഡോറിൽ ആരോ മുട്ടി. ഞാൻ പെട്ടന്ന് ചെന്ന് ഡോർ തുറന്നു. "അമ്മയാണ്".
അമ്മ: എന്താ ആദി . എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഫോണെടുക്കാതെയിരുന്നാല് എങ്ങനാ.

അമ്മയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും അമ്മക്ക് സംശയമൊന്നും ഉള്ളതായി തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ മിസ്സിൻ്റെ മുഖം കണ്ട അമ്മ കാര്യം തിരക്കി
അമ്മ: എന്താ മോളെ കണ്ണൊക്കെ കലങ്ങിയിരിക്കുന്നെ? മോൾ കരയുവായിരുന്നോ.
മിസ്സ്: