Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 3 [ദുഷ്യന്തൻ]

മതി. പിന്നെ നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും, അത് വിട്. എനിക്ക് എൻ്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും സമ്മതിപ്പിച്ചൽ മതി. അവർക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാകും.ഞാൻ അതുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും മിസ്സിനേ കൈവിടില്ല.
മിസ്സ് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. മിസ്സ് എൻ്റെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും നിറയെ ഉമ്മവെച്ചു.
മിസ്സ്: എനിക്ക് ഈ ജന്മത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹം തന്നത് നീയാ. ഇപ്പൊ നീ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളിൽ നടക്കുമോ എന്ന എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല.പക്ഷേ വെറുമൊരു പതിനെട്ടുകാരൻ്റെ വാക്കുകളായി ഞാനതിനെ കാണുന്നില്ല. നിൻ്റേതു മാത്രമാകാൻ ഞാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആ നിൻ്റെ സന്തോഷത്തിനും സുഖത്തിനും വേണ്ടി എൻ്റെ ശരീരം തരാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. പക്ഷേ നീ കുറച്ച്കൂടി സമയം തരണം.
ഞാൻ: ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ സമ്മതമായി കൂട്ടിക്കൊട്ടെ?
മിസ്സ് എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. കണ്ണിൽ ഇറ്റ് നിന്ന കണ്ണീർതുള്ളി താഴേക്ക് ചാലിട്ട് ഒഴുകി വീണു.
പെട്ടന്ന് ഡോറിൽ ആരോ മുട്ടി. ഞാൻ പെട്ടന്ന് ചെന്ന് ഡോർ തുറന്നു. "അമ്മയാണ്".
അമ്മ: എന്താ ആദി . എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഫോണെടുക്കാതെയിരുന്നാല് എങ്ങനാ.

അമ്മയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും അമ്മക്ക് സംശയമൊന്നും ഉള്ളതായി തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ മിസ്സിൻ്റെ മുഖം കണ്ട അമ്മ കാര്യം തിരക്കി
അമ്മ: എന്താ മോളെ കണ്ണൊക്കെ കലങ്ങിയിരിക്കുന്നെ? മോൾ കരയുവായിരുന്നോ.
മിസ്സ്: അ..അത്.
ഞാൻ പെട്ടന്ന് എൻ്റെ വായിൽ വന്ന ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു
ഞാൻ: അത് അമ്മെ, മിസ്സ് ഓർഫനേജിലെ സിസ്റ്ററമ്മയെ കുറിച്ച്...
അമ്മ: എന്താ മോളെ ഇത്. കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇനിയും അതോർത്ത് കരയുന്നതെന്തിനാ.
വാ ഞാൻ വീട്ടിൽ പയിസം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മോളും എൻ്റെ കൂടെ വാ.
മിസ്സ് എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ നിന്നു. അമ്മ താഴേക്ക് പോയി. മിസ്സ്
മിസ്സ്: ഞാൻ കരുതി ഇതോടെ എല്ലാം തീർന്നെന്ന്.
ഞാൻ : ഇല്ല, എൻ്റെ അമ്മ പാവമാ. മിസ്സിനോട് വലിയ കാര്യമാ. അതുകൊണ്ട് മനസ്സിൻ്റെ ഒരു കോണിൽ പോലും നമ്മളെ സംശയിക്കില്ല. പിന്നെ എന്തായാലും ഒരുനാൾ ഞാൻ അമ്മയോട് പറയും.
മിസ്സ്: അപ്പോ നിൻ്റെ അമ്മക്ക് എന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നില്ലെ.അതെനിക്ക് തീരെ