Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 8 [ദുഷ്യന്തൻ]

തല മാത്രം ചരിച്ചു നോക്കി. ബെഡ്ഡിനടുത്തായി മിസ്സിൻ്റെ ലെഗിൻസിൽ മൂടിയ കലുകൾ ഞാൻ കണ്ടൂ. പതിയെ എൻ്റെ ദൃഷ്ടി ഉയർത്തി കൊണ്ട് മിസ്സിൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. സത്യത്തിൽ കണ്ടപ്പോ എനിക്കും വെഷമം തോന്നി. പാവം.. ഉച്ചയില്ലാതെ കരയുകയാണ്. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ആരെങ്കിലും കരയുന്നത് കണ്ടാൽ എനിക്ക് സഹിക്കൂല്ല. അത് ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർ കൂടെ ആണെങ്കിൽ പിന്നെയൊന്നും പറയണ്ട .
കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്ന് കൊണ്ട് എത്തി മിസ്സിൻ്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് മിസ്സ് അത് തട്ടി മാറ്റി. "സ്വഭാവികം".. ഞാൻ ഒന്ന് സംശയത്തോടെയാണ് മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. മുഖഭാവം കണ്ടിട്ട് രണ്ട് തല്ല് കിട്ടാനുള്ള ചാൻസ് ഒണ്ട്. എന്നിട്ടും ഞാൻ വീണ്ടും കൈക്ക് കയറി പിടിച്ചു. ഇപ്രാവശ്യം എതിർത്തില്ല.
അത് ഒരു ഗ്രീൻ സിഗ്നൽ ആയികണ്ട് ഞാൻ മിസ്സിനേ ബെഡ്ഡിലേക്ക് വലിച്ച് കൂടെയിരുത്തി.

ഞാൻ: ഇവിടെ കിടക്ക് മിസ്സെ.

മിസ്സ് എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി

ഞാൻ: പേടിക്കണ്ട റേപ്പ് ചെയ്യാനൊന്നുമല്ല. ഹി ഹി ഹി

ചിരിച്ച് തീരും മുന്നേ ചെകിട്ടത് ഒരു കൈ പതിച്ചത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അതിൻ്റെ ചൂട് മാറും മുന്നേ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ് കൊണ്ട് മിസ്സ് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു . അൽപ്പസമയം കൊണ്ട് എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നനവ് അറിഞ്ഞു.
ഞാൻ: മിസ്സ് കരയുവാണോ..?
അനക്കമില്ല.... ഞാൻ ശക്തിയായി മിസ്സിൻ്റെ എൻ്റെ നെഞ്ചിലെ നിന്ന് അടർത്തിയെടുത്തു. ശരിയാ കരയുവാർന്നു.
ഞാൻ: മിസ്സേ കരയാതെ.. എന്തിനാ വെറുതെ ഇങ്ങനെ
മിസ്സ്: ആദി.. ടാ സോറി . ഇനി ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും പറയില്ല..