Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 8 [ദുഷ്യന്തൻ]

പഠിപ്പിക്കുന്ന ടീച്ചർ ആണ്. അത്കൊണ്ട് ദയവ് ചെയ്ത് അലമ്പാക്കല്ലെ..

കണ്ണൻ: ടാ ആദി.. നീ വല്യ പുണ്യാളൻ ആവല്ലേ. കൊറച്ച് നാള് നിന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന് വെച്ച് നിൻ്റെ കൊഴിത്തരം ഒന്നും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് മറന്നെന്ന് കരുതണ്ട. നീ എന്നെക്കാൾ വല്യ ഉടായിപ്പാണെന്ന് എനിക്കും അറിയാം നിനക്കും അറിയാം.

ഞാൻ: ആയിക്കോട്ടെ.. പക്ഷേ മിസ്സിനേ വിട്ടേക്ക്. ഇത് എൻ്റെ അപേക്ഷയാണ്.. പ്ലീസ്..

പിനെയും ഒരുപാട് കര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. പലപ്പോഴും ജെസ്സി ഒരു സംസാര വിഷയമായി. അപ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ നല്ലപ്പിള്ള ചമഞ്ഞ് നിന്നതല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ചേട്ടന് എന്തൊക്കെയോ സംശയമൊണ്ട്. തികച്ചും സ്വഭാവികം. തൻ്റെ ശിഷ്യനിൽ പൂർണ വിശ്വാസമുള്ള ഗുരുവാണ് ചേട്ടൻ.

കണ്ണൻ: ഇപ്പൊ എനിക്ക് സമയമില്ല .
ഞാൻ നാളെ നിന്നെ ഒന്ന് കാണുന്നുണ്ട്.. കേട്ടോടാ

അൽപ്പം കടുപ്പിച്ചാണ് കണ്ണൻ ചേട്ടൻ അത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും എനിക്ക് പേടി തോന്നിയില്ല. കാരണം എൻ്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഫ്രണ്ട് ഇങ്ങേരാണ്.

ഉടനെ മിസ്സ് വന്ന് താക്കോൽ കൊടുത്തു. അതും വാങ്ങി എന്നെയും മിസിനെയും മാറി മാറി നോക്കിയിട്ട് ഒന്നുകൂടി എന്നെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ച് നോക്കി ചേട്ടൻ പോയി.

മിസ്സ് ഡോർ കുറ്റിയിട്ട് സോഫയിൽ പോയിയിരുന്നു.

മിസ്സ്: ശെരിക്കും ഞാൻ ആദ്യം പേടിച്ച് പോയി.

ഞാൻ: എന്തിനാ.. ഓ. മിസ്സിന് കണ്ണൻചേട്ടനെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലേ..

മിസ്സ്: രാധാമ്മ ഫോട്ടോ കാണിച്ച് തന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അതിൽ ഇതിനെ കാളും ചെറുപ്പമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ഇത്രക്ക് താടിയും മീശയും ഇല്ലാരുന്നു.

ഞാൻ: ഹൂം ശെരിയാ.. കുറച്ച് മാറ്റം ഒക്കെയുണ്ട്. പക്ഷേ എനിക്ക് കണ്ടപ്പെടെ മനസ്സിലായി.

മിസ്സ്: