Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 8 [ദുഷ്യന്തൻ]

നിങ്ങള് തമ്മില് നല്ല പരിചയം ഒണ്ടോ.

ഞാൻ: ഒണ്ടോന്നോ? പണ്ട് ഞാൻ ചെട്ടൻ്റെ അടുത്തൂന്നു മാറില്ലായിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ പഴയ ഡോൺ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ കര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോയപ്പോ രാധാമ്മ നിർബന്ധിച്ച് എൻ്റെ അച്ഛൻ കൊണ്ട് പോയതാ ദുബായിക്ക്.

മിസ്സ്: എന്താരുന്ന് പ്രശ്നം?

എൻ്റെ ഓർമ്മകൾ കുറച്ച് വർഷങ്ങൾ പിന്നോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു. കൊറച്ച് വ്വലിയ കഥയാ.. ഞാൻ ഒന്ന് ചുരുക്കി അടിക്കാം..
..................
ഓർമ്മ വെച്ച നാൾ തൊട്ട് എനിക് കണ്ണൻ ചേട്ടനെ അറിയാം. എന്നെക്കാളും ഒരു 7 വയസ്സ് മൂത്തതാ. പഠിക്കാൻ അത്ര വല്യ താൽപ്പര്യം ഇല്ലാത്ത കക്ഷിയാണ്.. പക്ഷേ വായിന്നോട്ടത്തിന് യാതൊരു കോട്ടവും ഞാൻ കണ്ടില്ല. പണ്ടൊക്കെ സ്കൂളിലെ അവസാന പെൺകൊച്ചും പോകുന്ന വരെ ചേട്ടൻ പോകില്ല. പിന്നെ പിന്നെ ഞാനും കൂടും. ചേട്ടനുമായിട്ട് പോകാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ അന്നെനിക്ക് വയിനോക്കാൻ ഉള്ള പ്രയമായിട്ടില്ലർന്നു.
ഈ വായിനോക്കിയിട്ട് എന്ത് കിട്ടാനാ എന്ന എൻ്റെ നിഷ്കളങ്ക മനസ്സിൻ്റെ സംശയത്തെ " എന്തെങ്കിലും കിട്ടണമെങ്കിൽ വായിലല്ല നോക്കേണ്ടത് " എന്നായിരുന്ന് ചേട്ടൻ്റെ ഉത്തരം. അന്ന് എനിക്കത് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ പിന്നെ പിന്നെ എനിക് ൻ്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായി. എനിക്കും ഒരു നേരിയ സുഖം കിട്ടിത്തുടങ്ങി. അങ്ങനെ പുള്ളിയുമായുള്ള നടത്തം എന്നെ ഒരു കോഴിയാക്കി മാറ്റി. പെണ്ണെന്ന് കേട്ടാൽ അപ്പോ കരണ്ട് പാസാവുന്ന തരത്തിൽ ഞാൻ എത്തി. അതിന് പ്രായം ഒരിക്കലും ഒരു വിലങ്ങ് തടി ആയിരുന്നില്ല. കൊച്ചു കുട്ടികൾ ഒഴിക്കെ ബാക്കിയെല്ലാം എൻ്റെ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തു തുടങ്ങി. ...........
കണ്ണൻ്റെ പഠിതത്തിൻ്റെ മികവ്