Chapter Title : ജിന്സി മറിയം 3 [ശ്യാം ബെന്സല്]
Quarantine അറേഞ്ച് ചെയ്ത അപ്പാര്ട്ട്മെന്റില് എത്തുമ്പോള് ഒരിക്കലും ഓര്മ്മിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു യാത്രയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞത്. വേറെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഇല്ലെങ്കിലും അത്ര നേരം വിമാനത്തില് മാത്രം ഇരിക്കുക എന്നത് ആദ്യത്തെ അനുഭവം ആയിരുന്നു.മലേഷ്യ ഉള്പ്പെടെ പല സ്ഥലങ്ങളില് ലാന്ഡ് ചെയ്തും ടേക്ക് ഓഫ് ചെയ്തുമായിരുന്നു യാത്ര.
ഇടയ്ക്കു എവിടെയോ വച്ച് ജിന്സിയുടെ മെസേജ് വന്നിരുന്നു. അവള് ബുധന് രാവിലെ എത്തിയെന്നുണ്ടായിരുന്നു മെസേജില്. നന്ദി ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അവസാന വരികള് ദുരൂഹമായി തോന്നി.
“ഇനി നമ്മള് ഒരിക്കലും കാണാതിരിക്കുന്നതാണ് മാഷെ നല്ലത്.” കടം എല്ലാം വീട്ടും. ഒന്നും വിചാരിക്കല്ലേ മാഷെ. സോറി.
അവള് പറ്റിച്ചല്ലോ എന്ന് ചിന്തിക്കാന് തോന്നിയില്ല. കണ്ഫ്യുഷന് ആയെങ്കിലും റിപ്ലെ ചെയ്യാന് തോന്നിയില്ല.
നല്ല ക്ഷീണം ഉള്ളതിനാല് ഞാന് കുളിച്ചു വന്നു അച്ഛനും, വൈഫിനും, അന്സാറിനും എത്തിയെന്ന വിവരം മെസേജ് അയച്ച ശേഷം ബെഡ്ഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. കിടന്നപ്പോള് ജ്യോക്ക് കൂടി മെസേജ് അയക്കാം എന്നോര്ത്തത്. അവള്ക്കും എത്തിയ വിവരം മെസേജ് ചെയ്തു കിടന്നു. നല്ല ക്ഷീണം കാരണം വേഗം ഉറങ്ങിപ്പോയി.
റൂമിലെ ഫോണ് അടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് രാവിലെ ഉണര്ന്നത്. ഉറക്കചടവോടെ ഫോണ് ചെവിയില് വച്ചു. അപ്പുറത്ത് ജ്യോ ആയിരുന്നു. സര് രാത്രി മുതല് വിളിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഫോണ് സ്വിച് ഓഫ് ആണ്. ഗസ്റ്റ് ഇന്നലെ രാത്രി റൂമില് ബോധം കെട്ടു കിടക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല.
ഹലോ ജ്യോ, കാം ഡൌണ്. എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല. ആര് ഹോസ്പിറ്റലില്, ഏതു ഗസ്റ്റ്.? നീ കൂള് ആയി കാര്യം പറ.
യുവര് ഗസ്റ്റ് ലേഡി. മറിയം ജിന്സി, ഫ്രം ഇന്ത്യ. അവള് ഹോസ്പിറ്റലില് ആണ്. ഡിന്നര് കൊടുത്തത് വളരെ ലേറ്റ് നൈറ്റില് റൂമിന്റെ പുറത്തു കണ്ടപ്പോള് ജീവനക്കാര് ഡോര് മുട്ടിയിട്ട് തുറന്നില്ല. അവര് വേറെ കീ വച്ച് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള് ബോധം ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നു. ഡോകടര് വന്നു ചെക്ക് ചെയ്തു. ഇപ്പോള് പേടിക്കാനില്ല ബോധം ഉണ്ട്. ഫുഡ് കഴിക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്.
ഓ മൈ ഗോഡ്. സ്ക്രൂവ്ഡു. വാട്ട് ഹാപ്പന് ടു ഹേര്?
ഡോണ്ട് നോ മിസ്റ്റര് ശ്യാം.
💬 Comments
View all comments