Chapter Title : ജിഷ [Modified] [Master]

പുറത്ത് പോയി ഇരിക്കാം. അവര് വിളിച്ചാലോ” അവളുടെ മനസ് അറിയാനായി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“അതെന്താ അങ്കിളിനുറങ്ങണ്ടേ”

“വേണ്ട..”

“ഞാന്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണോ..ഞാന്‍ പിടിച്ചു തിന്നത്തൊന്നുമില്ല” അവള്‍ പരിഭവത്തോടെ മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചു.

“അതല്ല മോളെ. നീയൊരു കല്യാണം കഴിഞ്ഞ പെണ്ണല്ലേ..നമ്മള്‍ ഒരു മുറിയില്‍ കിടന്നു എന്ന് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാല്‍..നമ്മുടെ നാട്ടുകാരാണ്. എന്തിനാ വെറുതെ..” ഞാന്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷം മലയാളികളെയും പോലെ മാന്യന്റെ മേലങ്കി എടുത്തണിഞ്ഞു.

“അറിഞ്ഞാല്‍ എന്താ..എനിക്ക് ആരെയും പേടി ഇല്ല..” അവള്‍ അനിഷ്ടത്തോടെ വീണ്ടും ചുണ്ട് തള്ളി.

“സുരേഷ് അറിഞ്ഞാല്‍?” അവളുടെ ചോരച്ചുണ്ടിന്റെ മാദകത്വം കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് നക്കിരുചിച്ച് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“അറിഞ്ഞാല്‍ കൂടിവന്നാല്‍ ഒഴിയാന്‍ പറയും. ഞാന്‍ ഒഴിയും; അല്ലാതെന്താ. ഹും” അവള്‍ ഉന്മാദിനിയെപ്പോലെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിപ്പറഞ്ഞു. അവള്‍ക്ക് അവനോട്‌ ഒരു താല്‍പര്യവും ഇല്ല എന്നെനിക്ക് ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഉറപ്പായി. അതെന്റെ കാമാഭ്രാന്ത്‌ ഇരട്ടിപ്പിച്ചു.

“നീ ആലോചിക്കാതെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. കല്യാണം ഒഴിഞ്ഞാല്‍ നീ എന്ത് ചെയ്യും? കുടിച്ചു മറിഞ്ഞു നടക്കുന്ന നിന്റെ അച്ഛന് നിന്നെ സഹായിക്കാന്‍ പറ്റുമോ? ങേ? നീ കിടക്ക്‌. ഞാന്‍ പുറത്തിരിക്കാം”

ജിഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് കോപം ഇരച്ചു കയറുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. അവള്‍ ദുപ്പട്ടയെടുത്ത് തോളില്‍ ഇട്ടു മുല മറച്ചു.

“അങ്കിള്‍ രാത്രി ബുദ്ധിമുട്ടി അയാളെ കൊണ്ടുവന്നിട്ട് ഉറക്കം ഇളച്ച് ഇരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല..ഞാനാണ് പ്രശ്നമെങ്കില്‍ പുറത്ത് പോയേക്കാം” അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവള്‍ മുഖം വീര്‍പ്പിച്ച് പുറത്തേക്ക് പോകാനായി തിരിഞ്ഞു. ഞാന്‍ വേഗം അവളുടെ കൈയില്‍ കടന്നുപിടിച്ചു. കൊഴുത്തുരുണ്ട ആ കൈയുടെ മാര്‍ദ്ദവം എന്റെ സിരകളിലൂടെ മിന്നല്‍ പായിച്ചു.

“എന്താ പെണ്ണെ ഇത്..എന്തൊരു ദേഷ്യക്കാരിയാ നീ”

“പിന്നെ അങ്കിള്‍ എന്നെ വെറും അന്യയായി കണ്ടാല്‍; എനിക്കുമില്ലേ അന്തസ്സും അഭിമാനവും” വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അവള്‍ തല കുനിച്ചു. അവളെ പിടിച്ചു കടിച്ചു തിന്നാന്‍ തോന്നിയ ആര്‍ത്തി പണിപ്പെട്ടാണ് ഞാന്‍ നിയന്ത്രിച്ചത്.

“ശരി നമുക്ക് ഇവിടെ കിടക്കാം. ദൈവത്തെ ഓര്‍ത്ത് നീ പിണങ്ങല്ലേ” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അതോടെ അവളുടെ മുഖം വിടര്‍ന്നു.

“വേണ്ട. ഞാന്‍ അങ്കിളിനെ പിടിച്ചു തിന്നാലോ” അവള്‍ കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“എന്താ രാത്രീല്‍ ഒന്നും തിന്നില്ലാരുന്നോ?” കൈയിലെ പിടി