Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരത്തിലേക്കും വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടിലേക്കും നോക്കി അവൻ തന്റെ വല വിരിച്ചു.

​"ടീച്ചറെ... നമുക്ക് ആ പഴയ ഇടം വരെ പോയി നോക്കിയാലോ? എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു ചേട്ടന്റെ ബൈക്ക് ഇവിടെയുണ്ട്. എന്റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കിൽ അത് ആ ബലൂൺ പറത്തിയ സ്ഥലത്ത് തന്നെ കാണും. അവിടെ കയറുമ്പോഴോ ഇറങ്ങുമ്പോഴോ ആയിരിക്കും അത് പൊട്ടിയത്. ഒന്ന് പോയി നോക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ലല്ലോ?"

​ജോജോയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് പേടിയാണെങ്കിലും മറുവശത്ത് അരഞ്ഞാണം തിരിച്ചു കിട്ടാനുള്ള അവസാന പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ടായിരിന്നു .

രേഖാ ടീച്ചർ അവനെ സംശയത്തോടെ നോക്കിയെങ്കിലും താരയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ അവരെയും ഒന്ന് ചിന്തിപ്പിച്ചു.

​"ഈ പാതിരാത്രിയിലോ?"

രേഖ ചോദിച്ചു.

​"മിസ്സേ, നേരം വെളുത്താൽ അവിടെ നാട്ടുകാർ ഇറങ്ങും. പിന്നെ അത് കിട്ടിയാലും ആരും തരില്ല. ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ ആരും കാണാതെ നമുക്ക് പോയി നോക്കാം,"

ജോജോ താരയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

​താര ഒന്ന് മടിച്ചു. ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ ജോജോയോടൊപ്പം ബൈക്കിൽ പോകുന്നത് സുരക്ഷിതമാണോ? പക്ഷെ നഷ്ടപ്പെട്ട സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഓർമ്മ അവളുടെ ബുദ്ധിയെ തളർത്തിയിരുന്നു.

​"എങ്കിൽ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വാ. വേറെ ആരും അറിയരുത്, കേട്ടോ?"

രേഖ ജോജോയോടായി പറഞ്ഞു.

​"ഓക്കെ ടീച്ചർ, ഞാൻ നോക്കാം. ബൈക്ക് എടുക്കട്ടെ,"

ജോജോ ഉള്ളിലെ ആവേശം പുറത്തുകാണിക്കാതെ മറുപടി നൽകി. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ജയശ്രീരാമൻ ഭാവമായിരുന്നു. അവൻ വേഗത്തിൽ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു.

​ജോജോ കൺമുന്നിൽ നിന്നും മാറിയ പാടെ താര രേഖയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് രഹസ്യമായി ചോദിച്ചു,

"ടീച്ചറെ... അവനെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടാൽ ശരിയാകുമോ?"

​"പിന്നെ???"

രേഖ നെറ്റി ചുളിച്ചു.

​"വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാത്ത ടൈപ്പാണ് അവൻ. ഒരു തല്ലിപ്പൊളി. അരഞ്ഞാണം കിട്ടിയാൽ അവൻ മുക്കാൻ ചാൻസുണ്ട്. കിട്ടിയില്ലെന്ന് അവൻ കള്ളം പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?"

താരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആശങ്ക നിറഞ്ഞുനിന്നു.

​"പിന്നെ ഈ പാതിരാത്രി നമ്മൾക്ക് എങ്ങനെ പോകാൻ പറ്റും? അവന്റെ കൂടെ നീ പോകണമെന്നാണോ പറയുന്നത്?

നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും അറിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"

രേഖ