Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

ഈ റോഡ് അത്ര ശരിയല്ല,"

താര ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​"ടീച്ചർ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ,"

അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. മനഃപൂർവ്വം അവൻ വീണ്ടും ഒരു വലിയ കുഴിയിലേക്ക് ബൈക്ക് ഇറക്കി. ആ ആഘാതത്തിൽ താരയുടെ ശരീരം അവന്റെ മുതുകിൽ ഒന്നുകൂടി ശക്തമായി അമർന്നു.

​മുകളിൽ ചന്ദ്രന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. താഴെ കാടിന്റെ വന്യമായ തണുപ്പും. താരയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം തന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടുമ്പോൾ ജോജോയുടെ മനസ്സ് തുള്ളി ചാടുകയായിരുന്നു

………

​റിസോർട്ടിൽ നിന്ന് കിലോമീറ്ററുകൾ മാറി, കാടിന്റെ നിഗൂഢതകൾ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഒരു തടിവീടിനുള്ളിൽ മറ്റൊരു നാടകത്തിന് തിരശ്ശീല ഉയരുകയായിരുന്നു.

​മരച്ചുവരുകൾക്കിടയിൽ രണ്ടു റാന്തലുകൾ എരിഞ്ഞു കത്തുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, പഴയ ഒരു മരമേശയ്ക്കു ചുറ്റും ഇരുന്ന് ചാച്ചാജിയും ശിഷ്യൻ ചിട്ടുവും നാടൻ വാറ്റ് അകത്താക്കുകയാണ്.

ഗ്ലാസ്സിലെ മദ്യത്തേക്കാൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കം നൽകിയത് ആ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന വസ്തുവായിരുന്നു.

താരയുടെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും ആരും കാണാതെ ആ പടുകിളവൻ തട്ടിയെടുത്ത മൂന്ന് പവന്റെ ആ വജ്രശോഭയുള്ള സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം!

​ഒരു വലിയ 'O' ആകൃതിയിൽ അത് അവിടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചിട്ടുവിന്റെ ഉള്ളിൽ കൗതുകം അടക്കാനായില്ല. അവൻ ആ അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ വലിപ്പത്തിൽ നോക്കി കൊതിയോടെ ചോദിച്ചു:

​"ആശാനേ... എന്തൊരു മുതുമുട്ടൻ പീസായിരിക്കും ഇവള്! കണ്ടില്ലേ ഈ അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ വട്ടം? ഇത് ചുറ്റിക്കിടന്ന ആ അരയുടെ വണ്ണം ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ!"

​ചാച്ചാജി ഗ്ലാസ്സിലെ മദ്യം ഒരൊറ്റ വലിക്ക് അകത്താക്കി. എന്നിട്ട് ആ പഴയ ബലൂൺ ക്യാപ്റ്റന്റെ ആക്രാന്തത്തോടെ അയാൾ താരയുടെ രൂപം