Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

ആ പെരുമാറ്റം ജോജോയെ ശരിക്കും വിയർപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. തടിവീടിനുള്ളിലെ ആ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ, ചാച്ചാജി നടത്തുന്ന നാടകം കണ്ടു നിന്ന ചിട്ടു പോലും അമ്പരന്നു പോയി. തന്റെ ആശാൻ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കാര്യങ്ങൾ കൈപ്പിടിയിലാക്കുമെന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

​"മോനെ... ഇതാണ് ആ സാധനം."

ചാച്ചാജി അരഞ്ഞാണം ഒന്നുകൂടി ഉയർത്തിക്കാട്ടി.

"പക്ഷേ നിന്റെ ആ ചരക്ക് ടീച്ചർക്ക് ഇത് വെറുതെ ഇങ്ങനെ അങ്ങ് കൊടുത്താൽ എന്ത് സുഖമാ കിട്ടുക? അതിനൽപ്പം എരിവും പുളിയുമൊക്കെ വേണ്ടേ? ഒരു മിഡ് നൈറ്റ് മസാല! എന്നാലല്ലേ ഒരു ത്രിൽ ഉള്ളൂ."

​ഒരു കുടിലബുദ്ധിയോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചാച്ചാജി പെട്ടെന്ന് കൈനീട്ടി ജോജോയുടെ പാന്റിന് മുകളിലൂടെ അവന്റെ കുണ്ണയിൽ ഒന്ന് അമർത്തി തട്ടി. ആ അപ്രതീക്ഷിത നീക്കത്തിൽ ജോജോ ആകെ പകച്ചുപോയി.

​"ച്ചീ!"

അവൻ അറപ്പോടെ പിന്നോട്ട് മാറി.

"നിങ്ങൾ ഇതെന്താ കാണിക്കുന്നത്?"

​"ആഹാ... ചക്കര പിണങ്ങല്ലേ. ഒന്ന് മുഴുത്തതാണോ എന്ന് നോക്കിയതല്ലേടാ!"

ചാച്ചാജി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണിറുക്കി.

​"സോറി, ഞാൻ അത്തരക്കാരൻ അല്ല.

​"ഞാനും അത്തരക്കാരനല്ലടാ ചെറുക്കാ. പക്ഷേ നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഒന്ന് നോക്കണ്ടേ? നീ പേടിക്കണ്ട, ഇത് നിനക്കും കൂടി ഉപകാരമുള്ള കാര്യമാണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ. അവൾ ഈ പടികൾ കയറി ഇങ്ങോട്ട് വരും. വന്നാൽ പിന്നെ ചിലരൊക്കെ പറയുന്നതൊക്കെ അവൾക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വരും. നിനക്കും കൊതിയില്ലേ അവളെ നുണയാൻ?"

​ചാച്ചാജിയുടെ വാക്കുകൾ ജോജോയുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഒന്നുകൂടി ആളിക്കത്തിച്ചു. ഒരു വശത്ത് ഈ കിളവന്റെ വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവത്തിലുള്ള പേടി, മറുവശത്ത് താരയെ ഒന്ന് തൊടാനുള്ള ആഗ്രഹം. അവൻ നിശബ്ദനായി.

​തടിവീടിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് മാറുകയായിരുന്നു. ചാച്ചാജി ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം കയ്യിലെടുത്ത് അതിന്റെ കൊളുത്ത് സാവധാനം വേർപെടുത്തി. പിന്നീട് അയാൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അതിലെ ലോക്കുകൾ ഓരോന്നായി മാറ്റുകയും, വശങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ മുത്തുകൾ ഊരി മാറ്റുകയും ചെയ്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ മൂന്ന് പവന്റെ ആഭരണം അയാൾ രണ്ടായി മുറിച്ചു!

​ഊരി മാറ്റിയ ഭാഗങ്ങളും മുറിച്ച അരഞ്ഞാണവും അയാൾ അടുത്ത നിന്നിരുന്ന ചിട്ടുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് അവന്റെ ചെവിയിൽ അതീവ രഹസ്യമായി എന്തോ മന്ത്രിച്ചു.