Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

ആത്മാക്കളെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചാൽ പോയ സാധനം എവിടെയുണ്ടെന്ന് അവർ പറഞ്ഞുതരും."

​അതുകേട്ടതും താരയ്ക്ക് ദേഷ്യമാണ് വന്നത്.

"ശോ! ഈ പാതിരാത്രിയിൽ ഇമ്മാതിരി മണ്ടത്തരം പറയല്ലേ ക്യാപ്റ്റൻ! എനിക്ക് അങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിലൊന്നും ഒരു വിശ്വാസവുമില്ല."

​"മണ്ടത്തരമല്ല ടീച്ചറെ,"

ജോജോ പെട്ടെന്ന് ഇടപെട്ടു.

"ഈ കാട്ടിലൊക്കെ ഇത്തരം സംഗതികൾ ഫലിക്കാറുണ്ട്. ഈ ചാച്ചാജിക്ക് അതൊക്കെ വശമുള്ള കാര്യമാ. ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നതിൽ എന്താ തെറ്റ്? ചിലപ്പോൾ ആ അരഞ്ഞാണം എവിടെയാണെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റിയാലോ?"

​താര ജോജോയെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. ജോജോയും ക്യാപ്റ്റനും കൂടി തന്നെ എന്തോ ചതിക്കുഴിയിൽ പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. എങ്കിലും ആ മൂന്ന് പവന്റെ നഷ്ടം അവളെക്കൊണ്ട് എന്തിനും സമ്മതിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"ഇത് മണ്ടത്തരമല്ല കൊച്ചേ, സത്യമാണ്. ഇടയ്ക്ക് നേരംപോക്കിന് ഞാൻ ഇത് ചെയ്യാറുണ്ട്. സംശയിക്കണ്ട,"

ചാച്ചാജി ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​"പിന്നെ! നിങ്ങൾ ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറയുകയാണ്. ജോജോ, നമുക്ക് പോകാം. ഇതൊന്നും നടപ്പുള്ള കാര്യമല്ല,"

താര അവിശ്വാസത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ഇടുങ്ങിയ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"അല്ല താരേ, വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കാണിച്ചുതരാം. ഒന്ന് നിൽക്ക്,"

കിളവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് മേശയുടെ ഡ്രോയർ തുറന്നു. അതിൽ നിന്നും അക്ഷരങ്ങളും അക്കങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു ഓജോ ബോർഡ് അയാൾ പുറത്തെടുത്തു. എന്നിട്ടത് കട്ടിലിന് മുന്നിലെ ചെറിയ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.

​"നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആത്മാവും സത്യം തന്നെയാണ് കൊച്ചേ, അത് വിശ്വസിച്ചേ പറ്റൂ. പോരാത്തതിന് ഈ കാണുന്നതൊക്കെ അത്ര നല്ല കാടൊന്നുമല്ല. ഈ കാട്ടിൽ ഒരു അരഞ്ഞാണം പോയാൽ അത് കണ്ടുപിടിക്കാൻ മനുഷ്യസാധ്യമായ വഴികൾ കുറവാണ്. ഏതെങ്കിലും ഒരു ശക്തി സഹായിച്ചാലേ അത് നടക്കൂ,"

അയാൾ ഒരു മന്ത്രവാദി എന്ന വണ്ണം സംസാരിച്ചു.

​"ജോജോ, വേണ്ടടാ... നമുക്ക് പോകാം. ഇതൊന്നും ശരിയാകാൻ ചാൻസില്ല,"

താര വീണ്ടും ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ അരഞ്ഞാണം കണ്ടെത്താനുള്ള മോഹവും ഈ കിളവനോടുള്ള ഭയവും തമ്മിൽ മല്ലിടുകയായിരുന്നു.

​"ടീച്ചറെ... ഒന്ന് ഇരിക്ക്. ഒന്ന് നോക്കാം. കുറച്ച് സമയമല്ലേ വേണ്ടൂ? പോയ സാധനം കിട്ടാൻ