Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

നീങ്ങി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ചാച്ചാജി റാന്തൽ വിളക്കുമായി തൊട്ടടുത്തു വന്നു നിന്ന് ആ വശ്യമായ കാഴ്ച ആസ്വദിച്ചു.

“നന്നായി നക്ക് ജോജോ ... അത് ശരിക്കൊന്ന് നേരെയാക്കി കൊടുക്ക്,”

അയാൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു.

“ഇപ്പളോ”

​“നേരെയായോ എന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ,”

ചാച്ചാജി സംശയഭാവത്തോടെ താരയുടെ തൊട്ടുപിന്നിലേക്ക് അടുത്തു.

​“ശോ! ആ പാവം പയ്യൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ. ടീച്ചറേ, ഒന്നുകൂടി നന്നായി കുനിഞ്ഞു നിന്നേ, എന്നാലല്ലേ അവന് അത് ശരിയാക്കാൻ പറ്റൂ,”

ചാച്ചാജി പറഞ്ഞു തീരുന്നതിന് മുൻപേ താരയുടെ കയ്യിലിരുന്ന തലയിണ പിടിച്ചു വാങ്ങി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവളുടെ തോളിൽ അമർത്തി അവളെ മുന്നോട്ട് നന്നായി കുനിച്ചു നിർത്തി.

​താര കുനിഞ്ഞു നിന്നതോടെ, അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത നിതംബങ്ങൾ റാന്തൽ വെളിച്ചത്തിൽ പുറകിലേക്ക് തള്ളി നിന്നു. ഇറുകിയ ആ വെളുത്ത പാന്റീസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ പുർ അല്ലികൾ ഇപ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

​ഈ സമയം ജോജോ ഒട്ടും വൈകിയില്ല. അവൻ തന്റെ നാവ് നീട്ടി, ആ ചന്തിച്ചാലിലൂടെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞ്, നേരെ അവളുടെ ആ നനവാർന്ന പൂറ് അല്ലികൾക്കിടയിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറ്റി. ആ വെളുത്ത പാന്റീസ് വകഞ്ഞു മാറ്റി അവന്റെ നാവ് നേരിട്ട് അവളുടെ മർമ്മത്തിൽ തൊട്ടതും താര അറിയാതെ ഒന്ന് ഞെട്ടി ഉയർന്നു.

​“ഇ... സ്സ്!”

​അതുവരെ പുറമെ മാത്രമായിരുന്ന സ്പർശനം പെട്ടെന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നപ്പോൾ താരയുടെ വിരലുകൾ കട്ടിലിന്റെ വിരിയിൽ ആഞ്ഞു മുറുകി.

“അനങ്ങല്ലേ ടീച്ചറേ, അവൻ അതൊന്ന് നേരെയാക്കട്ടെ, ഇല്ലെങ്കിൽ ആത്മാവിന് ദേഷ്യം വരും,”

ചാച്ചാജി അവളെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​“അത്... അത്... വേഗം ചെയ്യ് ജോജോ!”

താര കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

​“എന്തൊരു മണവാ മിസ്സേ ഇതിന്!”

ജോജോ അവളുടെ പാന്റീസിനുള്ളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​“എവിടെയടാ... എവിടെയാ മണം?”

ചാച്ചാജി ഒരു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

​“ഈ പാന്റീസിൽ... നല്ല മണം!”

​“ഛീ! വേഗം ചെയ്യടാ നാറി! അവന്റെ ഒരു മണം!”

താര ദേഷ്യം ഭാവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയത്തിനൊപ്പം തന്നെ