Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

ഒരുതരം വന്യമായ ഉണർവ് പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​“പിള്ളേരല്ലേ ടീച്ചറേ... പുതുമണം അടിക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് അത് പറയാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ,”

ചാച്ചാജി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ജോജോയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ജോജോ വീണ്ടും തന്റെ നാവ് കൊണ്ട് ആ നനവാർന്ന അല്ലികൾക്കിടയിൽ നക്കിത്തുടച്ചു. ഓരോ തവണയും അവൻ പാന്റീസ് നേരെയാക്കാൻ എന്ന വ്യാജേന പൂറിന്റെ ഇതളുകൾക്കിടയിൽ നാവ് ഇട്ട് ഇളക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​താരയുടെ പാന്റീസ് ഇപ്പോൾ ഉമിനീർ കൊണ്ട് നന്നായി നനഞ്ഞിരുന്നു. റാന്തൽ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ മാംസളമായ നിതംബങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നതും, അതിനിടയിൽ ജോജോയുടെ മുഖം ഇളകുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ ചാച്ചാജിയുടെ ഉള്ളിലും ആഗ്രഹം തിരതല്ലി.

​“എന്താ കൂട്ടുകാരാ, അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യമോ? എങ്കിൽ മതി നേരെയാക്കിയത്!”

ചിട്ടുവിന്റെ ശബ്ദം പുറത്തുനിന്ന് പരിഹാസത്തോടെ മുഴങ്ങി.

​“ശരി...”

ജോജോ പതുക്കെ താരയുടെ പുറകിൽ നിന്നും മാറി. വായ നിറയെ അവളുടെ മദിപ്പിക്കുന്ന മണം ബാക്കിവെച്ച് അവൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.

​“നിങ്ങൾക്കറിയുമോ? ഈ നാട്ടിലെ പല പെണ്ണുങ്ങളെയും ഞാൻ ഭോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒടുവിൽ ഒരുത്തി എന്നെ ചതിച്ചു കൊന്നതാണ്!”

ചിട്ടു തന്റെ ക്രൂരമായ ഭൂതകാലം വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ താരയുടെ തൊണ്ടയിൽ ഉമിനീർ വറ്റി.

​ചാച്ചാജി പതുക്കെ താരയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി മന്ത്രിച്ചു:

“നേരാ... ഇങ്ങനെ ഒരാളെക്കുറിച്ച് ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കാമം തലയ്ക്ക് പിടിച്ചു പെണ്ണുങ്ങളെ വശത്താക്കി സുഖിച്ചു നടക്കലായിരുന്നു അയാളുടെ പണി. ഒടുവിൽ സഹികെട്ട നാട്ടുകാർ അയാളെ വളഞ്ഞിട്ടു തല്ലിക്കൊന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് സൂക്ഷിക്കണം, അയാൾക്ക് പെണ്ണുങ്ങളോടുള്ള കലിപ്പ് തീർന്നിട്ടില്ല.”

​ചാച്ചാജി പറഞ്ഞു തീർന്നതും തറയിൽ നിന്നും ഒരു തണുത്ത വിറയൽ താരയുടെ കാലുകളിലൂടെ അരിച്ച് കയറി. ഒരു നിമിഷം അവൾ ബോധം കെട്ടു പോകുമെന്ന് കരുതി.

​“താര അവനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടതിന് മറ്റൊരു പണിഷ്മെന്റ് കൂടിയുണ്ട്!”

പുറത്തുനിന്ന് വീണ്ടും ആജ്ഞ വന്നു.

​“എന്ത്?”

താര ഭയന്ന് വിറച്ചു.

​“ടീച്ചറുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ആ ടി-ഷർട്ട് എനിക്ക് വേണം! അതും കൂടി ഊരി മാറ്റണം!”

​“മതി ഈ കളി! എനിക്ക് ഇതിനൊന്നും വയ്യ!”

താര പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

“ഇതൊക്കെ എന്ത് കഷ്ടമാണ്! എനിക്ക് എന്റെ അരഞ്ഞാണം വേണ്ട, എന്നെ ഒന്ന് വിട്ടയക്കൂ!”

​“എന്റെ പൊന്ന് ടീച്ചറെ... അരഞ്ഞാണം വേണ്ടേ?