Chapter Title : ജോസഫും മരുമോളും 1 [®൦¥]

ആയത്. ആരും ഇല്ലാതെ ആയത്. ,, ഏട്ടത്തി എന്താ അങ്ങനെ പറയുന്നത് ഏട്ടതിക്ക് ഞാൻ ഇല്ലേ. ,, എന്നിട്ടാണോ നീ ഇങ്ങനെ. ,, ഇല്ല ഏട്ടത്തി. ,, നാട്ടുകാർക്ക് നീ തെമ്മാടി ആണ്. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ വീട്ടുകാർക്ക് നീ അങ്ങനെ അല്ല. ,, അല്ല ഏട്ടത്തി, ഇച്ഛായൻ പോയി, ഇപ്പോൾ അമ്മച്ചിയും ഈ വീട്ടിൽ ആകെ ഒരു മൂഢത. പിന്നെ ,, പിന്നെ , ഞാൻ ഇല്ലേ ഇവിടെ 5 മിനിറ്റ് എന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാറുണ്ടോ നീ. ,, അത് ഏട്ടത്തി അതാണ് പ്രശനം. നാട്ടുകാർ നമ്മളെ പറ്റി അതും ഇതും ഒക്കെ പറയുന്നുണ്ട്. അതാ ഞാൻ അകൽച്ച കാണിക്കുന്നത്. ,, നാട്ടുകാർ തുഫു , അവർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ അങ്ങനെ ആവുമോ. നിന്റെ ഇച്ഛായന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഇവിടെ വന്നിട്ട് 24 വർഷം ആയി ഈ 24 വർഷം ആയി എനിക്ക് നിന്നെ അറിയാം. ,, പക്ഷ നാട്ടുകാർ ,, നമ്മൾ അങ്ങനെ അല്ല എന്നും നമുക്ക് ഉറപ്പല്ലേ പിന്നെ എന്താടാ നീ എന്റെ അനിയൻ അല്ലെ. ഏടത്തിയുടെ സ്നേഹത്തോടെ ഉള്ള ആ സംസാരം ശരിക്കും എന്നെ കാരയിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ എടത്തിയെ കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. ഏട്ടത്തി എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു സമാധാനിപ്പിച്ചു.

ആ ആലിംഗനം, എന്റെ ഉള്ളിലെ കള്ള്. ആ ശരീരത്തിന്റെ മാർധവം എൻറെയുള്ളിലെ ചെകുത്താനെ ഉണർത്തി. ഞാൻ എടത്തിയെ കൂടുതൽ ചേർത്തു പിടിച്ചു ആ കഴുത്തിൽ ചുണ്ടു മുട്ടിച്ചു. എന്റെ കൈകൾ ആ വലിയ കുണ്ടികൾ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. എന്റെ നാവ് ഏടത്തിയുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിലെ വിയർപ്പ് നക്കി കുടിച്ചു. എന്റെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ കുതറി മാറാൻ ഏട്ടതിക്ക് പറ്റിയില്ല ഞാൻ ഏടത്തിയുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി ഏട്ടത്തി കഴുത്തു പൊക്കി നിന്നു തന്നു. ആ ഒരു നിമിഷം എല്ലാം മറന്നു ഞാനും ഏട്ടതിയും ബന്ധങ്ങൾ മറന്നു. യാന്ത്രികമായി ഞാനും ഏട്ടതിയും ഏടത്തിയുടെ റൂമിലേക്ക് കെട്ടി പുണർന്നു കൊണ്ട് നടന്നു. ശരിക്കും ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്താണ് സംബവുക്കുന്നത് എന്ന്.