Chapter Title : ജുഗൽബന്തി [Mausam Khan Moorthy]

ഞാൻ അയാളെ നിനക്ക് വേണ്ടി ആലോചിച്ചത്.ആ മനസ്സ് ഇത്രയധികം മലീമസമാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു കുട്ടീ.സ്വന്തം ഭാര്യയെ സ്ഥാപിത താൽപര്യങ്ങൾക്കായി അന്യർക്ക് കാഴ്ചവെക്കാനൊരുമ്പെട്ട അയാൾ ഒരു മനുഷ്യനാണോ..?!  ഞാനെന്തായാലും ഇനി  കല്യാണത്തെക്കുറിച്ച് മിണ്ടില്ല.നിൻറെ വീട്ടുകാർ നിന്നെ രണ്ടാമത് കെട്ടിക്കാൻ നോക്കിയാൽ ഇടങ്കോലിട്ടുകൊണ്ട് നിനക്കൊപ്പം കട്ടക്ക് ഞാനുണ്ടാകും.എന്താ പോരേ.."

"അത് മതി.നമുക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെയങ്ങ് കഴിയാം പ്രവീണേട്ടാ..മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും സംതൃപ്തി വേണം.സുഖമായി സന്തോഷമായി ജീവിക്കണം.എനിക്കത്രമാത്രമേ വേണ്ടൂ.സ്ത്രീ നിർബന്ധമായും വിവാഹിതയായിരിക്കണമെന്ന് നിയമമൊന്നുമില്ലല്ലോ."”- അവൾ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.പിന്നെ ഒരാത്മഗതം പോലെ  തുടർന്നു :

“എനിക്ക് ഭർത്താവായി പ്രവീണേട്ടനെ കിട്ടുമോ അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും..?ഈ ജന്മത്തിലിനി നടക്കില്ലെന്നറിയാം.ഞാൻ അതാഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല.പ്രായത്തിൻറെ വ്യത്യാസം പ്രശ്നമല്ല.എന്നാൽ പ്രവീണേട്ടന് ഭാര്യയുണ്ട്.മക്കളുണ്ട്.ഞാനായിട്ട് അവർക്കാർക്കും ഒരു പ്രയാസവും ഉണ്ടാക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ...".

"മതി മതി.ഇനി നീയൊന്നും പറയേണ്ട.അല്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ എല്ലാ സംസാരവും വന്നവസാനിക്കുന്നത് ദാ ഈ വിഷയത്തിലായിരിക്കും.നീയിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാനും സങ്കടപ്പെടാൻ തുടങ്ങും.പിന്നെ രണ്ടുപേരും കൂടി കരച്ചിലാവും..."-അയാൾ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.അയാളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.

"ഭാഗ്യവും യോഗവുമൊന്നും നമ്മുടെ കയ്യിലല്ലല്ലോ.ജീവിതത്തിൽ ലഭിക്കാതെ പോയ ഇഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചോർത്ത് ദുഖിക്കുവാനേ മനുഷ്യന് കഴിയൂ."-അവൾ നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.പിന്നെ അവൾ അയാളെ പുണരുകയും ആ ചുണ്ടിൽ മുത്തമിടുകയും ചെയ്തു.

"പ്രവീണേട്ടാ...ഞാൻ ശരിക്കും നിങ്ങളെ പ്രണയിക്കുന്നു."-മന്ത്രണത്തോടെ അവൾ പിന്നെയും പിന്നെയും അയാളെ ചുംബിച്ചു.അയാളുടെ കവിളിലും കണ്ണിലും ചുണ്ടിലുമെല്ലാം അവളുടെ ആസക്തിയുടെ അനുരാഗത്തിന്റെ തീവ്രതയും ചൂടുമുള്ള ചുണ്ടുകൾ ഇഴഞ്ഞു നടന്നു.

"രണ്ടു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞില്ലേ പ്രവീണേട്ടാ നമ്മളിതുപോലെ ഒന്ന് കൂടിയിട്ട്..."-ചുംബനങ്ങൾ നേദിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ കുറുകലോടെ പറഞ്ഞു.അയാളുടെ മുണ്ടിനിടയിലൂടെ അവളുടെ വലതുകരം ഇഴഞ്ഞു.ജെട്ടിക്ക് പുറത്തൂടെ ഉണർന്നു തുടങ്ങിയ അയാളുടെ കാമദണ്ഡിൽ അവൾ മെല്ലെ