Chapter Title : Julia part 1

നോക്കി. പത്തൊൻപതു വയസ്സുകാരനായ ഒരു സംസ്ഥാനതല കരാട്ടേ ചാമ്പ്യനുമായി ഒരു മൽപ്പിടുത്തത്തിനു തുനിയുന്നതു് ബുദ്ധിയല്ലെന്നറിയാമായിരുന്ന അവർ പിൻവാങ്ങി, വീണു കിടന്ന തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനെ പരിചരിക്കാൻ പോയി.
ഡേവിഡ് മൈക്കിളിന്‍റെ ചുമലിൽ കയ്യിട്ടു. "എന്താടാ, ങേ?", മൈക്കിളിനോട്‌ അവൻ പറഞ്ഞു, "ഇനി അവന്മാർ ഉപദ്രവിക്കാൻ വന്നാൽ എന്നോടു് പറഞ്ഞാൽ മതി, കേട്ടോ?"
സന്തോഷവാനായി മൈക്കിൾ തല കുലുക്കി. മൈക്കിളിന്‍റെ ഫ്ലാറ്റ് വരെ ഡേവിഡ് അവനെ കൊണ്ടു ചെന്നു് ആക്കി.കാപ്പി കുടിക്കാനായി ഡേവിഡ് കപ്പ് കൈയിലെടുത്തപ്പോഴാണു് ഡോർബെൽ മുഴങ്ങിയതു്. അതു് കിച്ചൻ കൗണ്ടറിന്മേൽ വച്ചിട്ടു് അവൻ ചെന്നു് വാതിൽ തുറന്നു.
വാതില്ക്കൽ മൈക്കിളിന്‍റെ ചേച്ചി ജൂലിയയെ കണ്ടു് ഡേവിഡ് തെല്ലൊന്നു് അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. ഒരേ കോളജിൽ പഠിക്കുന്നവരായിട്ടും അയൽക്കാരായിരുന്നിട്ടും അവർ സുഹൃത്തുക്കളെന്ന നിലയിലല്ലാതെ കേവലം പരിചയക്കാർ മാത്രമായി തുടർന്നിരുന്നു. തങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അന്തരമാവാം അതിനു കാരണമെന്നു് ഡേവിഡ് ധരിച്ചു. സുന്ദരിയും പ്രസരിപ്പാർന്ന, തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്ന പ്രകൃതക്കാരിയുമായ ജൂലിയ എന്ന പതിനെട്ടുകാരിയെ അറിയാത്തവരായി കോളജിൽ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതേ സമയം, സുമുഖനായിരുന്നുവെങ്കിലും പൊതുവേ അന്തർമുഖനായിരുന്ന ഡേവിഡ് തന്‍റെ ചുരുങ്ങിയ സുഹൃദ്‌വലയത്തിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
"ഹലോ." ജൂലിയ മന്ദസ്മിതം തൂകി.
"ഹായ് ജൂലിയ? Come in." മറുചിരിയോടെ ഡേവിഡ് അവളെ ക്ഷണിച്ചു.
ജൂലിയ അകത്തേക്കു് കടന്നു. ലിവിങ് റൂമിലെ കോഫി ടേബിളിനിരുവശവുമായി കിടന്നിരുന്ന സോഫകളിന്മേൽ അവർ ഇരുവരും ഇരുന്നു.
"മൈക്കിൾ എന്തു പറയുന്നു?" ഡേവിഡ് ചോദിച്ചു.
"അവൻ സുഖമായിട്ടിരിക്കുന്നു." അതു പറയുമ്പോൾ ജൂലിയയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ കൃതജ്ഞതയുടേതായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
"ഡേവിഡേ ഇന്നലെ ആ തല്ലിപ്പൊളികളെ അങ്ങനെ ഡീൽ ചെയ്തതു് വലിയ കാര്യമായി കേട്ടോ? ഞാൻ ഒരു താങ്ക്സ് പറയാനും വേണ്ടീട്ടു കൂടെയാ വന്നെ ... ."
"ശ്ശൊ, അതൊ-ഒക്കെ ഒരു കാര്യമാണോ ... ." കഴിയുന്നത്ര വിനയാന്വിതനാകാൻ ശ്രമിയ്ക്കവേ ഡേവിഡ് തെല്ലൊന്നു് വിക്കി.
"ഉം, അതെ, കാര്യമാ ... ശരിക്കും വലിയ കാര്യം. അതു ചെയ്യാൻ തോന്നിയ ഡേവിഡിന്‍റെ മനസ്സിനു് ഒരു പാടു താങ്ക്സ് ... ." അതു പറയവേ ജൂലിയയുടെ മന്ദസ്മിതം കൂടുതൽ വിടർന്നു. ഡേവിഡിന്‍റെ മുഖത്തു് അരുണിമ പടർന്നു; എന്തു മറുപടി പറയണമെന്നറിയാതെ അവൻ