Chapter Title : Julia part 1

അവൻ കുറ്റം പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നതു്."
"ങ്ഹും? അതു് പോരെന്നു പറയണെങ്കിൽ", ജൂലിയയുടെ മാറിടത്തിലേക്കു് നോക്കിക്കൊണ്ടു് ഡേവിഡ് പറഞ്ഞു, "അവന്‍റെ പ്രതീക്ഷകളൊക്കെ അമിതമല്ല, ഭീകരമായിരുന്നെന്നു തന്നെ പറയേണ്ടി വരും!" ഡേവിഡ് ജൂലിയയുടെ സ്തനവലിപ്പം ഊഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. 36C? അവനു് പക്ഷേ അതു് അവളോടു ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം വന്നില്ല.
ഒട്ടൊരു വല്ലായ്മയോടെ ജൂലിയ മൃദുഹാസം തൂകി. അതേ ലജ്ജയിൽ നനഞ്ഞ പുഞ്ചിരി ഡേവിഡിന്‍റെ ചുണ്ടുകളിലേക്കും പടർന്നു. അവരിരുവരും തങ്ങളുടെ ബാലിശമായ സങ്കോചത്തെത്തന്നെ കണ്ടു് ഏങ്ങിച്ചിരിച്ചു. ആ സന്ദർഭത്തിന്‍റെ വൈചിത്ര്യവും തങ്ങളിൽ ഒരു നിമിഷം മുൻപുണ്ടായ നാണമില്ലായ്മയെപ്പറ്റിയുള്ള വിചാരവും അവരെ നിയന്ത്രണം വിട്ട പൊട്ടിച്ചിരിയിലേക്കു് തള്ളി വിട്ടു.
"എന്താ?" ചിരിയൊതുങ്ങാറായപ്പോൾ ജൂലിയക്കു് ഒരു വിധത്തിൽചിണുങ്ങിയൊപ്പിക്കാനായി.
"ഉം-്ം ... ഒന്നൂല്ല ... എനിക്കു് ... " ഡേവിഡ് വാക്കുകൾക്കായി ബുദ്ധിമുട്ടി, "ആകെ ഒരു ... വിചിത്രമായിട്ടു് തോന്നി ... ആ ഒരു ... ." പിന്നെ അവനു് ഒന്നും പറയാനായില്ല. ഡേവിഡ് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനാവാതെ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. ജൂലിയയുടെ വദനത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കള്ളത്തരവും നാണവും ചേർന്ന അതേ ചിരി.
തങ്ങൾക്കിടയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ രതിയുടെ അസ്വസ്ഥമായ പിരിമുറുക്കം ഉറഞ്ഞതു് അവർ രണ്ടാളും അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും പരസ്പരം പറയാൻ ആവാതെ വിഷമിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ജൂലിയ തെല്ലു് ധീരമായ ഒരു ചുവടു് മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.
"ങാഹാ? അങ്ങനെ *വിചിത്രമായിട്ടു്* തോന്നുമ്പഴാണോ ഇങ്ങനെയുണ്ടാവാറു്?" ഡേവിഡിന്‍റെ ജീൻസിന്‍റെ കവരത്തിൽ രൂപം കൊണ്ട മുഴയുടെ നേർക്കു് ശിരസ്സിനാൽ ആംഗ്യം കാട്ടിക്കൊണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം.
ഡേവിഡിന്‍റെ മുഖം ഒട്ടൊന്നു് തുടുക്കുന്നതു് കണ്ടപ്പോൾ ജൂലിയക്കു് പുഞ്ചിരിക്കാതിരിക്കാനായില്ല. "അയ്യോടാ ... ." അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
"അയ്യോ സോറി ... അതു് ... ഞാനറിയാതെ ... ." ഡേവിഡ് ചുറ്റിനും നോക്കി. ജൂലിയ ഇരിക്കുന്ന സോഫമേൽ ഒരു തലയിണ കിടക്കുന്നതു് അവന്‍റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. "അതൊന്നിങ്ങു് തരാമോ?" അതിനു നേർക്കു് വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടു് ഡേവിഡ് അവളോടു് ചോദിച്ചു.
ജൂലിയ അതു് കൈയിലെടുത്തു; പക്ഷേ, ആ തലയിണ അവനു കൊടുക്കുന്നതിനു പകരം, അവൾ എണീറ്റ് അതുമായി ഡേവിഡിന്‍റെ അടുത്തേക്കു ചെന്നു് സോഫമേൽ അവന്‍റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. ഡേവിഡിന്‍റെ ജീൻസിനുള്ളിലെ വികാസത്തിനു മീതെ