Chapter Title : കാടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ [സിനിമാക്കാരൻ]
അനക്കമുണ്ടായി. ആ ഇരുട്ടിലും അവന്റെ വലിയ, നല്ല കരുത്തുറ്റ ആ കൈ എന്റെ തോളിൽ വന്ന് തൊട്ടു.
അവന്റെ ആ സ്പർശനം എന്നിലൂടെ ഒരു കറന്റ് അടിച്ചതുപോലെയാണ് കടന്നുപോയത്. ഒരു ആശ്വാസം തേടിയെന്നവണ്ണം ഞാൻ തികച്ചും സ്വാഭാവികമായി അവനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ടെന്റിലേക്ക് അരിച്ചെത്തിയ ആ ചെറിയ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ എനിക്ക് അവന്റെ മുഖം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു—നല്ല ഉറച്ച താടിയെല്ലും, കട്ടിയുള്ള താടിയും, പിന്നെ എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്ന ആ തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകളും.
"എനിക്ക്... എനിക്ക് ഇടി പേടിയാടാ ..." വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ എങ്ങനെയോ ഒപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
"ഹേയ്, സാരമില്ലെടോ.. ഞാനില്ലേ നിന്റെ കൂടെ?"
അവൻ എന്റെ തോളിൽ മെല്ലെ തഴുകി. എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു ചൂട് പകരുന്ന ഒന്നായിരുന്നു ആ തലോടൽ.
അവന്റെ കൈ എന്റെ തോളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എന്റെ മുടിയിഴകളിലേക്ക് നീങ്ങി. വിരലുകൾ അതിലൂടെ വളരെ ആർദ്രമായി തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഇടി വീണ്ടും മുഴങ്ങി, ഇത്തവണ അല്പം ദൂരെയായിരുന്നു. ശരീരം ഇപ്പോഴും ഒന്ന് അസ്വസ്ഥമായെങ്കിലും മുൻപത്തെപ്പോലെ ഞാൻ ഭയന്നില്ല. പുറത്ത് കൊടുങ്കാറ്റ് വീശിയടിക്കുമ്പോഴും, ആ ചെറിയ കൂടാരത്തിനുള്ളിൽ അവന്റെ ഈയൊരു സ്പർശനം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം നൽകി. ഞാൻ അവനോട് കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നു കിടന്നു, എന്റെ നെറ്റി അവന്റെ തോളിൽ വന്ന് മുട്ടുന്നതുവരെ. അവനിൽ നിന്ന് ആ മഴയുടെ മണവും, ഒപ്പം അർജുന് മാത്രം സ്വന്തമായ ആ ചന്ദനത്തിന്റെ സുഗന്ധവും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിയർപ്പും ചന്ദനവും കലർന്ന ആ മണം എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
"ഇപ്പോൾ പോയോ പേടി?" എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ മുഖമമർത്തി അവൻ
💬 Comments
View all comments