Chapter Title : കാജൽ [കമൽ]

വെള്ളം വറ്റിത്തുടങ്ങിയ ചെറുതോടുകളും നിറഞ്ഞ നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു ഗ്രാമം. ഇവിടുത്തെ ആളുകൾ അത്ര നിഷ്കളങ്കരാണെന്നു ഞാൻ പറയില്ല. അവരെപ്പറ്റി ചോദിച്ചാൽ വെറും പൂറമ്മാരാണെന്നേ ഞാൻ പറയൂ. പരദൂഷണവും കരക്കമ്പിയും കൈമുതലാക്കിയ ജനങ്ങൾ. വണ്ടി കേട് വന്നു എന്ന് കേട്ടാൽ ആരുടെ അണ്ടിക്ക് കേട് വന്നു എന്നന്വേഷിക്കാൻ ലോകത്തിന്റെ ഏതറ്റത്ത്‌ വേണമെങ്കിലും പോകാൻ തയ്യാറുള്ള കുറെ വാണങ്ങൾ. എല്ലായിടത്തും അതുപോലെ ഒരെണ്ണമെങ്കിലും കാണുമെന്നറിയാം. പക്ഷെ, ഇവിടുള്ളവർക്ക് അതിച്ചിരി കൂടുതലാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഏകദേശം ആറു മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഒരു ഞായറാഴ്ച അച്ഛന്റെ ഒരു പരിചയക്കാരന്റെ മകളുടെ കല്യാണ ഫങ്ഷനും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന സമയം, എന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിലൂടെ ഒരു കൊച്ചു പെണ്ണ് ഒന്നര രണ്ടു വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ ഒക്കത്ത് വച്ചു നടക്കുന്നത് കണ്ടു. കാറോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എനിക്ക് അവളുടെ പിന്ഭാഗവും നിതംബത്തിന്റെ അറ്റം വരെ നീട്ടി വളർത്തി പിന്നിയിട്ട മുടിയും മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. പൊതുവെ കോഴിയായിരുന്ന ഞാൻ ഒരു വട്ടം നോക്കാതിരുന്നില്ല. പോർച്ചിൽ കാർ കയറ്റിയിട്ട് ഗേറ്റ് അടക്കാൻ ചെന്ന എന്റെ മുന്നിലൂടെ അവൾ വീണ്ടും തിരികെ നടന്നു പോയി. ഞാനാ പെണ്ണിനെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് സ്കാൻ ചെയ്തു. ഇറുകിയ വെള്ള ടീ ഷർട്ടും പാദം മുട്ടി കിടക്കുന്ന ചുവന്ന പാവാടയും അണിഞ്ഞ ഒരു കൊച്ചു പെണ്ണ്. കണ്ടാൽ പ്രായപൂർത്തിയായതാണെന്നു തോന്നിക്കില്ല. അഞ്ചടിയിലേറെ പൊക്കം കാണില്ല അവൾക്ക്. മെലിഞ്ഞ വയറും കൈകളും. മുലകൾ ചെറിയ മുഴുപ്പിൽ കൂർത്തു നിൽപ്പുണ്ട്. എന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്നെന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് വെള്ളമുന്തിരിയുടെ