Chapter Title : കാലഭ്രംശം 5 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ കൂടി പറഞ്ഞുതീർത്തു.

"ഇത് അമ്മയുടെ വീട്ടിലൊക്കെ അറിഞ്ഞ് വലിയ സീൻ ആയി. അമ്മ ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവനോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാം ശരിയാക്കാം, എന്തെങ്കിലും പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് പോയവനെ പിന്നെ അമ്മ കണ്ടിട്ടില്ല.

അങ്ങനെ വീട്ടിലൊക്കെ അറിഞ്ഞപ്പോൾ, നാട്ടുകാർ അറിയാതിരിക്കാനും കുടുംബത്തിന്റെ മാനം രക്ഷിക്കാനും വേണ്ടി... അവർ ധൃതിപിടിച്ച് നമ്മുടെ അച്ഛന്റെ തലയിൽ അമ്മയെ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചു."

ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി. അവൾക്കൊന്നും മനസ്സിലാകാത്തതുപോലെ, വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യതയോടെ അവൾ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

"അപ്പൊ... ആ പ്രെഗ്ന..."

അവൾക്ക് ആ വാക്കുകൾ മുഴുവനാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനുമുൻപേ ഞാൻ ഇടക്കുകയറി പറഞ്ഞു.

"അതെ... ആ കാമുകനുണ്ടായ ആ കുട്ടി... അത് നീയാണ്.”

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ നോട്ടം വെട്ടിച്ച് ദൂരേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. ആ നിമിഷം അവൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുപത് വർഷത്തോളം അവൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ലോകം, അവൾ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന അമ്മ... എല്ലാം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു.

"നീ എന്തൊക്കെയാടാ ഈ പറയുന്നേ അശ്വിൻ? വെറുതെ ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കി പറയരുത്..."

സങ്കടം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, തീർത്തും തകർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. ആ സത്യം അംഗീകരിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

"എടി... നമ്മുടെ അമ്മയെപ്പറ്റി ഞാൻ ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞു ഉണ്ടാക്കുമോ?"

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി.

"എനിക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യം എന്താണ്? അമ്മ എന്നോട് നേരിട്ട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ആണിത്. അത് നീയും കൂടി അറിയണം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി, അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ വന്ന് പറഞ്ഞത്.

എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഇത് നിന്നോട് പറയാതെയും ഇരിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷെ... എനിക്ക് അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല."

ആ ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വലിയൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. സ്വന്തം ജന്മത്തിന്റെ വേരുകൾ തനിക്കറിയാത്ത ഏതോ ഒരാളിലാണെന്ന വലിയ സത്യം അവളുടെ ഹൃദയത്തെ കീറിമുറിക്കുകയായിരുന്നു.

കാലത്തിന്റെ വലിയൊരു അനിവാര്യതയ്ക്ക് വേണ്ടി, എന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചിയുടെ ഹൃദയം ഞാൻ തന്നെ തകർത്തെറിയുന്നത് നോക്കിനിൽക്കാനേ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ................

( തുടരും )..

_____________________________________________

അടുത്ത