Chapter Title : കാലത്തിന്റെ ഇടനാഴി 2 [? ? ? ? ?]

ആണെനിക്കിഷ്ടം....”

“എങ്കിൽ വിശ്വസിച്ചോളൂ….”

“അതെങ്ങെനയാണ് സാധ്യമാവുക?”

“ചില കാര്യങ്ങൾ ഈ യുഗത്തിൽ സാധ്യമല്ല, പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന ഈ സമയം സത്യത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് നമുക്ക് വിശ്വസിനീയമായി തോന്നുക…?

നമ്മുടെ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും സപ്തനാഡികളും ഒരുപോലെ ഒരു വികാരം നമുക്ക് തോന്നിക്കുമ്പോ നമ്മൾ അത് വിശ്വസിക്കുന്നു അതീ നിമിഷം സത്യമായ ഒരു കാര്യമെന്ന് അല്ലെ?”

“എനിക്കറിയില്ല ദേവൻ..പക്ഷെ”

“ഞാൻ ഇതിനുമുൻപ് ഒത്തിരി തവണ ഇതേ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുണ്ട്..”

“എനിക്കറിയാം….”

“ദേ..വീണ്ടും എന്നെ കുഴപ്പിക്കല്ലേ...”

“സത്യമാണ്…..”

“എങ്ങനെ...എങ്ങനെയാണ് അത് സാധിക്കുക?”

“ഇവിടെ വരൂ..”

“എന്തിനാ….”

“വായോ....”

ഞാൻ ഒരുമടിയും കൂടാതെ... ദേവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു.

ദേവൻ എന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ മടിയിലേക്ക് ഇരുത്തി.

ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു. ശ്വാസം ഒന്നായി മാറുന്നപോലെ തോന്നി. ഞാനെന്റെ  ചുണ്ടുകളെ വിടർത്തി.

അത് സംഭവിച്ചു.

ചുണ്ടുകൾ ആവേശത്തോടെ ചേർന്ന് ഉരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ദേവന്റെ നാവിനെ കടിച്ചുവലിച്ചു. ദേവന്റെ നീലക്കണ്ണുകളെ ഞാൻ നോക്കി നോക്കി അവന്റെ ചുണ്ട്കളുടെ മാധുര്യം ഞാൻ വായിലേക്ക് രുചിച്ചിറക്കി..

എന്റെ ഉടുത്തിരുന്ന ടവൽ പതിയെ അഴിഞ്ഞു വീണത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. ദേവൻ എന്നെ കൈകളിൽ പൊക്കിയെടുത്തത് ഞാൻ ..അറിഞ്ഞില്ല…ദേവന്റെ കൂടെ കട്ടിലിൽ ഉരുണ്ടതു ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല..ദേവന്റെ പൗരുഷം ഞാൻ എന്നിലേക്ക് ആവാഹിച്ചതും അറിഞ്ഞില്ല.

എന്റെ പൂവിന്റെ തേൻകിണ്ണം ചരിഞ്ഞു തുളുമ്പി കൊണ്ട് ബെഡ്ഡ്ഷീറ്റ് കുതിർന്നപ്പോൾ ഞാൻ തളർന്നുകൊണ്ട് ദേവന്റെ മാറിൽ ചേർന്ന് കിടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

“എങ്ങിനെയാണ്...ഇത് സാധ്യമാകുക?”

“എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കാമോ...”

“രതി തന്നെ പറയൂ…...ഇത് സത്യമാണോ...അതോ സ്വപ്നമോ?”

ഉത്തരം പറയാൻ ഞാൻ ബാത്ത്ടബ്ബിൽ നിന്നും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി എണീറ്റപ്പോൾ എന്റെ കിതപ്പ് മാറാതെ ഞാൻ ശ്വാസം

എടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു….

(....തുടരും)

ഇത് ഒരു വെബ്‌സീരിസ്‌ നു വേണ്ടി മൂന്നു വര്ഷം മുൻപ് എഴുതിയതാണ്, പക്ഷെ ആവശ്യപെട്ടവർക്ക് ഇതിന്റെ സാമ്പത്തികം കൈയിൽ നിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഉപേക്ഷിച്ചു. എനിക്ക് അങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കാനായില്ല, ഞാൻ അതിന്റെ സ്ക്രിപ്റ്റ് വേർഷൻ ഇങ്ങനെ എഴുതി പിടിപ്പിക്കുകയാണ്.

ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കില് കമന്റ് ചെയുക . സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, കിളി പറത്താൻ വേണ്ടി മനഃപൂർവം ചെയുന്ന പണികളാണ്.