Chapter Title : കാലത്തിന്റെ ഇടനാഴി 3 [? ? ? ? ?]
ഇതുപോലെ സംഭവിച്ചതാണെങ്കിലും ഓരോ തവണയും വല്ലാത്ത പുതുമ തോന്നുന്നത് എങ്ങനെയാണു എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല.”
“മുൻപും ഇത് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?”
“എത്രയോ തവണ...”
എന്റെ നിറമാരിൽ തല വെച്ചുകൊണ്ട് ദേവൻ എന്നെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. എന്റെ മാറിന്റെ ചൂടേറ്റുകൊണ്ട് ദേവൻ പതിയെ കണ്ണടച്ച് കിടക്കുമ്പോ അരുമയായി വാത്സല്യത്തോടെ ഞാൻ അവന്റെ മുടിയിൽ കോതിക്കൊണ്ടിരുന്നു....
“ദേവാ …..”
“ഞാനെന്റെ കഥ പറയാം. അപ്പൊ എല്ലാം മനസിലാകും...”
“ഉം”
“എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു”
“അതെയോ...”
“ഉം ...”
“അച്ഛന് അമ്മയുടെ കാര്യത്തിൽ വിഷമം സഹിക്കാതെ രാത്രി ഉറങ്ങാനും കഴിയാതെ ലാബിലെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നോക്കുമായിരുന്നു”
“ലാബോ”
“അച്ഛൻ ഒരു കോളേജിൽ സയൻസ് പ്രൊഫസർ ആണ് , പിന്നെ വീട്ടിലെത്തിയാൽ ആള് സയന്റിസ്റ്റുമാണ് , അതിന്റെ ലാബ്”
“ശരി”
“അമ്മയ്ക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയണമെങ്കിൽ ഇനി ചികിത്സ കൊണ്ട് ഫലമുണ്ടാകില്ലെന്നും അതിനു സഹായിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണിക് device തന്നെ വേണമെന്നും മിക്ക രാജ്യത്തെയും ഡോക്ടർമാർ ഒരേ പോലെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു”
“ഉം”
“ഒപ്പം ചൈനയിലെ ബീജിംഗ് ല് ഉള്ള, വിഖ്യാതമായ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ ഒരു സന്തോഷ വാർത്തയുമായി ഒരിക്കൽ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു, മനസിലെ കാര്യങ്ങൾ ശബ്ദം പോലെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണതിന്റെ പ്രോട്ടോടൈപ്പ് ചില ചൈനീസ് കമ്പനികളിൽ രഹസ്യമായി പുരോഗമിക്കുന്നതിന്റെ സീക്രട്ട് കോപ്പി ആയിരുന്നു അത്.”
“അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടോ മനസിലെ കാര്യങ്ങൾ ശബ്ദമായി പുറത്തു വരുന്നത്”
“ഉണ്ട് പക്ഷെ ഈ കാലത്തിൽ ഇല്ല”
“പിന്നെ”
“ഭാവിയിൽ”
“അവിടെയെങ്ങിനെ പോകും”
“അച്ഛൻ അതിനായി 13 വർഷത്തോളം ശ്രമിച്ചു”
“ഭാവിയിലേക്ക് പോകാനോ” ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ...ചോദിച്ചു.
“അതെ..”
“അതെങ്ങനെ”
“മനസിലാക്കി തരാം കഥ മുഴുവൻ കേൾക്കു”
“ഉം”
“ഒരു രാത്രി അച്ഛനെ ലാബിൽ നിന്ന് കാണാതായി….
ലാബിൽ ഒരറ്റത്തായി വലിയ ഒരു മെഷീൻ ഉണ്ട് അതിന്റെ നടുവിൽ ക്ലോക്കിന്റെ പെൻഡുലം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് ആടുന്നുമുണ്ട് ഒരാൾക്ക് നിക്കാവുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ കൊത്തിയെടുത്ത പോലെ ഒരു വിടവുമുണ്ട് ഇരുമ്പിന്റെയല്ല, ഒരു പ്രത്യേക തരം ലോഹം കൊണ്ട് നിർമിക്കപ്പെട്ടെ ഒരു യന്ത്രം. നീലയും മഞ്ഞയും ബ്രൗണും ഉള്ള ദ്രാവകങ്ങൾ അതിൽ ഗ്ലാസ്സുകൊണ്ടുള്ള
💬 Comments
View all comments