Chapter Title : കാലത്തിന്റെ ഇടനാഴി [M D V]

ആ നിമിഷത്തിൽ എന്നിൽ അവന്റെ ഭാരം മുഴുവനും ഇറക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നനഞ്ഞു പിടയുന്ന മാറിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.

ഞങ്ങളുടെ പാലും തേനും ആ തെളിനീരിൽ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാകുമ്പോളും അവൻ അവന്റെ അവസാനത്തെ വിറയൽ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അമർന്നു കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.

കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് ഇത്രനേരം പ്രാണനാഥൻ  തന്ന പരമാനന്ദസുഖത്തിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നു അവനെ നോക്കി, ആ തിളങ്ങുന്ന നീലക്കണ്ണുകളിലേക്ക്.!

അവന്റെ ഊർജം ഞാൻ പിഴിഞ്ഞെടുത്തിട്ടും അതിന്റെ തിളക്കത്തിന് യാതൊരു മങ്ങലുമില്ല. ഞാൻ അവന്റെ തന്നെ കണ്ണിൽ നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു വരുന്നത് എന്തിനു വേണ്ടിയാണു എന്നെനിക്ക് ഊഹിക്കാമായിരുന്നു.

എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഞാൻ വിടർത്തിയതും അവൻ അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ എന്റെ ചുവന്നു തുടുത്ത ചോര ചുണ്ടുകളിൽ ചേർത്ത് കടിച്ചു.

പെട്ടന്ന് നദിയിലെ വെള്ളം പൊങ്ങുന്ന പോലെ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും തോന്നി. ഞാൻ പേടിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ ശക്തിയായി പുണർന്നു. അവനും എന്നെ പുണര്ന്നുകൊണ്ട് എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു വിഫലമായില്ല.

അപ്പോഴേക്കും ആ വെള്ളം ഞങ്ങൾ ഇരുവരെയും മൂടുന്നപോലെ ചുറ്റും നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഒഴുക്കികൾ എങ്ങോട്ടോ ഒഴുകുന്നപോലെ തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ എന്റെ പ്രാണ നാഥനെ പിടിവിടാതെ വെള്ളത്തിനടിയിൽ ഇറുകെ പുണർന്നുകൊണ്ട് ഒഴുക്കിൽ ഒന്നിലധികം മലക്കവും മറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എങ്ങോ ഞങ്ങൾ ഒഴുകി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ തലപൊക്കിയതും.

എന്റെ ഓര്മ എല്ലാം ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്നിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുത്ത പോലെ തോന്നി.

കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ വിയർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ ബെഡ്‌റൂമിൽ. സ്വപ്നമാണ് ഇതെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പോലും ആയില്ല.

ഞാൻ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ 4:30 എന്തിനാണിപ്പോ വെളുപ്പാൻ കാലത്തു