Chapter 1
കാലത്തിന്റെ മടിത്തട്ട് 1 [കമ്പിച്ചായൻ]
കാലത്തിന്റെ മടിത്തട്ട് 1
Kaalathinte Madithattu | Author : Kambichayan
ഇത് തികച്ചും ഇൻസെസ്റ് ക്യാറ്റഗറിയിൽ പെടുന്ന ഒരു കഥ ആണ് .എന്റെ ജീവിതം തന്നെ എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം ഈ കഥ.
കഥയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളും സ്ഥലവും എല്ലാം ഒരു സുരക്ഷക്ക് വേണ്ടി മറ്റൊരു നാമധേയം ആണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത് .....താൽപ്പര്യം ഉള്ളവർ മാത്രം വായിച്ചാൽ മതി.........ഒരു പുതുമുഖ എഴുത്തുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ ഗ്രൂപ്പിലെ എല്ലാ വായനക്കാരുടെയും, തല മൂത്ത എഴുത്തുകാരുടെയും അനുവാദത്തോടെ.
ആദ്യ ഭാഗത്തു കളിയും തെറിവിളിയും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത് ..........എന്റെ കഥ ആണ്....അത് നാച്ചുറൽ ആയിട്ട് തന്നെ അവതരിപ്പിക്കാൻ നോക്കുകയാണ്.തുടർ ഭാഗത്തു എല്ലാ പ്രതീക്ഷിക്കാം ... ........തുടങ്ങട്ടെ...............വായിക്കുക........
**********************************************************************************
കാലത്തിന്റെ മടിത്തട്ട് ( ഭാഗം -ഒന്ന് ).
**********************************************************************************
ടിക്ക്...ടിക്ക് ..........ടിക്ക് ...ടിക്ക്.......രാവിലത്തെ വാതിൽ മുട്ട് കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നതു...ആരാകും എന്ന് മനസ്സിൽ ഓർത്തു ഉടുമുണ്ടും വാരിചുറ്റി എണീറ്റപ്പോഴേക്കും അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്നും ആരാ……… ഈ……….. രാവിലെ തന്നെ ? എന്ന് ചോദിച്ചു വാതിൽ തുറന്നു കഴിഞു .
പിന്നെ കേട്ടത് ഒരു ചിരി ആയിരുന്നു ....അതെ ..എനിക്ക് പരിചയം ഉള്ള ആ ചിരി...വര്ഷങ്ങളായി ഞാൻ കേട്ട് താലോലിച്ച ആ ചിരി .
അതെ അവൾ തന്നെ . ജോ……………..എന്ന് ഞാൻ താലോലിച്ചു വിളിച്ചിരുന്ന ജൂലി. അമ്മയുടെ മൂത്ത സഹോദരന്റെ ഏറ്റവും ഇളയവൾ ... ഇരുപത്തിയൊന്ന് വയസ്സ് ... ഇപ്പോ ഒരു പ്രവാസി .... ദുബായില് ജോലി...ഇടക്ക് ഫോൺ വിളി ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു...പക്ഷെ. എൻ്റെ പ്രാരാബ്ധ ഓട്ടത്തിനിടയിൽ എപ്പഴോ ആ വിളിയും നിന്നു .പക്ഷെ ഇടക്കിടെ മെസ്സേജസ് അയക്കുമായിരുന്നെങ്കിലും അവൾ നാട്ടിൽ വന്നത് തന്നെ ഇന്നാണ് അറിയുന്നത്.അതും ഇന്ന് രാവിലെ.
വാതിക്കൽ വന്നു നോക്കുമ്പോൾ……. അവൾ, ചിരിച്ചു അമ്മയോട് വർത്തമാനം പറഞു നിൽക്കുന്നു.എന്നെ കണ്ടതും ഒരു നിമിഷം ആ കലപില വർത്തമാനം നിലച്ചു...പിന്നെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം ...കുറെ നാളായി കാണാൻ കൊതിച്ച ആരെയോ കണ്ട പോലെ....
അതെ .....അതു തന്നെ,,.......
എന്നെ കണ്ടതും അത് തന്നെ ആണ് സംഭവിച്ചത്...
പിന്നെ പഴയതു പോലെ വാചാലയായി ........
വന്നതിന്റെയും ..... ദുബായിലെ ജോലിയുടെയും എല്ലാ വിശേഷവും വാ തോരാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു അവൾ. അമ്മയ്ക്കും പിന്നെ വേറൊന്നും വേണ്ട.....ആരെങ്കിലും ഒന്നും കിട്ടാൻ നോക്കി ഇരിക്കുവാ.....വർത്തമാനം പറയാൻ.
ഞാൻ ……ഒന്നും ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വരാട്ടോടി …………. എന്ന് പറഞ്ഞു ബാത്റൂമിൽ കേറി.
ബാത്റൂമിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും.....കുളിക്കുമ്പോഴും ..ഒക്കെ എന്റെ മനസ്സിലൂടെ ആ പഴയ കാലം ഒരു തിരശീലയിൽ എന്നപോലെ മിന്നി മറഞ്ഞു ......
അതെ ഞാൻ തന്നെ ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രം... എബി.....ഇരുപത്തിയെട്ടു വയസ്സ് ....എന്റെ വീട്ടിലെ മൂത്ത സന്തതി...എറണാകുളത്തു മെഡിക്കൽ
💬 Comments
View all comments