Chapter Title : കാലത്തിന്റെ മടിത്തട്ട് 1 [കമ്പിച്ചായൻ]

വെളുപ്പിന് എത്തിതേ ഒള്ളു............സുഖം തന്നെ ചേട്ടായി... ചേട്ടായി ..ഉണ്ടാകുമോ എന്ന സംശയായതോടെ വന്നേ... ഞാൻ- എന്നാടി .......ഞാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ നീ വരില്ലേ ഇവിടെ...? ജോ -അതല്ല ഞാൻ- പിന്നെ...? ദേ.........വന്നേ രണ്ടു പേരും......... ചായ കുടിക്കു ............പുട്ടും കടലക്കറിയും ഉണ്ടാക്കി 'അമ്മ വിളിച്ചു . ഞാൻ-നീ എന്ന കഴിച്ചേ ? രാവിലെ.? ജോ- ചായ മാത്രം .... ഞാൻ-- വാ എണീച്ചു .............. ജോ - ചേട്ടായി വിളിച്ചില്ലേലും ഞാൻ കഴിക്കും........... ഞാൻ- ഓഹോ... അമ്മയും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടി.....ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൈ കഴുകാൻ എണീറ്റപ്പോഴേക്കും അവളും എണീറ്റ് ഞാൻ കഴിച്ച പാത്രവും എടുത്തു അടുക്കളയിൽ എത്തി.

..ഞാൻ വീണ്ടും ടെലിവിഷൻ മുന്നിൽ ചെന്നിരുന്നു.. അപ്പോഴത്തെക്കും അവളും എത്തി.. ജോ-ചാച്ചൻ എവിടെ ചേട്ടായി? ഞാൻ--രാവിലെ തന്നെ എവിടയോ പോകുന്നത് കേട്ടു...സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ആക്കുന്നത് മിക്കവാറും ...........ഇറച്ചി മേടിക്കാൻ വേണ്ടി പോയതാകും. ഞാൻ.....പിന്നെ വേറെന്നാടി വിശേഷം ? ജോ- ഒന്നുമില്ല ചേട്ടായി.......പി......ന്നെ എന്തോ പറയാൻ വന്നത് അതുപോലെ തന്നെ നിർത്തി. 'അമ്മ വരുന്നത് കണ്ട് ….അപ്പോഴേക്കും 'അമ്മ കേറി വന്നു എടാ.....നീയേ ആ കടയിൽ പോയി കുറച്ചു പഞ്ചസാര മേടിച്ചു വന്നേ.....ഇന്ന പൈസ..........കൈയിൽ ഇരുന്ന കുറച്ചു നോട്ടുകൾ എന്റെ നേരെ നീട്ടി. ഞാൻ ആ പൈസ മേടിക്കാതെ റൂമിലേക്ക് പോയി ……ഷർട്ട് ഇട്ടു തിരികെ വന്നു... ഇപ്പൊ വരാട്ടോടി ............ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി . എടാ....... എന്നാ ആ ബേക്കറിയിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും മേടിച്ചോ.....റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അമ്മയുടെ ഒച്ച പുറകിൽ നിന്നും കേട്ട് ഞാൻ നടന്നു.. തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ സ്കൂട്ടർ കാർപോർച്ചിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്..... ഓ...കുറച്ചു താമസിച്ചു പോയിരുന്നെങ്കിൽ നടക്കണ്ടായിരുന്നു ...എന്റെ സ്കൂട്ടറിന് പ്രാകി കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു. ഇനി ഇപ്പോ ടെലിവിഷൻ കാണാൻ പറ്റില്ല.......അച്ഛൻ വന്നാൽ പിന്നെ വാർത്ത ചാനൽ മാറ്റില്ല .അത് തന്നെ കാരണം... അമ്മയും ജോയും അടുക്കളയിൽ ആണെന്ന് തോന്നണു...പഞ്ചസാര കവർ പൊട്ടിച്ചു ഭരണിയിൽ ആക്കി അടച്ചു വച്ച് തിരിഞ്ഞത് നോക്കിയത് ജോയുടെ മുഖത്തേക്ക്. ജോ- പഞ്ചരയാണല്ലോ ചേട്ടായി......കൂടെ ഒരു ചിരിയും ഞാൻ.......അതെ.....പഞ്ചാരയാണ്