കാമകിങ്കരൻ 1

Kaamakingaran Part1 | Author : Teena John

​ഇടുക്കിയിലെ വാഗമൺ മലനിരകൾക്ക് താഴെ, കിലോമീറ്ററുകളോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന ഏലത്തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു ഭീകരരൂപിയെപ്പോലെ 'കരിമ്പനക്കൽ' ബംഗ്ലാവ് തലയുയർത്തി നിന്നു. കറുത്ത കരിങ്കല്ലുകൾ കൊണ്ട് പണിത ആ വലിയ വീടിന് ചുറ്റും കർക്കിടകത്തിലെ കനത്ത മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ആകാശത്ത് ഇടിമിന്നൽ വെട്ടുമ്പോൾ മാത്രം ബംഗ്ലാവിലെ വെളുത്ത പെയിന്റ് അടർന്ന ചുവരുകൾ ഒരു നിമിഷം തെളിയും, പിന്നെ വീണ്ടും കറുത്ത ഇരുട്ടിലേക്ക് ആണ്ടുപോകും.

​ബംഗ്ലാവിലെ പ്രധാന ഹാളിൽ ഭിത്തിയിലെ വലിയ ക്ലോക്ക് പന്ത്രണ്ട് തവണ മുഴങ്ങി. ആ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് താഴത്തെ നിലയിലുള്ള വലിയ ഇരുമ്പുവാതിൽ ആരോ തള്ളിത്തുറന്നു.
​
​ബംഗ്ലാവിലെ തറയിൽ വിരിച്ചിരിക്കുന്ന കറുത്ത കല്ലുകൾക്ക് ഐസ് പോലെയുള്ള തണുപ്പായിരുന്നു. ആ തണുപ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് നട്ടെല്ലിലേക്ക് ഒരു വിറയൽ അരിച്ചുകയറും. ഓരോ മുറിയും ഓരോ രഹസ്യങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച അറകൾ പോലെയായിരുന്നു. ഹാളിന്റെ മധ്യത്തിലായി പഴയകാലത്തെ ഒരു വലിയ ഗ്രാമഫോൺ ഇരിപ്പുണ്ട്. അതിന്റെ വശങ്ങളിലായി തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന കരിങ്കൽ വിളക്കുകളിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന പുകയ്ക്ക് കസ്തൂരിയുടെയും ഉണങ്ങിയ പഴയ പുസ്തകങ്ങളുടെയും ഗന്ധമായിരുന്നു.

​ചുമരുകളിൽ മുൻഗാമികളുടെ എണ്ണച്ചായചിത്രങ്ങൾ. അവരുടെ കണ്ണുകൾ എപ്പോഴും നിരീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നും. മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്കുള്ള മരത്തിന്റെ ഗോവണികൾക്ക് ഓരോ ചുവടിലും ഒരു പ്രത്യേക ഞെരക്കമുണ്ട്—അതൊരു നിലവിളി പോലെ ഹാളിന്റെ ചുവരുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. ജനൽ പാളികൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന മഞ്ഞ് കണങ്ങൾ മുറിക്കുള്ളിൽ ഒരു നേർത്ത പുകമറ സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ തറവാട്ടിലെ അന്തരീക്ഷത്തിന് എപ്പോഴും ഒരുതരം ലൈംഗിക വന്യതയുണ്ട്, അത് അവിടുത്തെ വായുവിൽ പോലും കലർന്നിരിക്കുന്നു.

​
​താഴത്തെ നിലയിലെ പൂജാമുറിയിൽ ഇട്ടിയവിര കാരണവർ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എഴുപത് വയസ്സിന്റെ തഴമ്പുള്ള ശരീരം. നെറ്റിയിൽ ഭസ്മക്കുറി. അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു കരിങ്കൽ പീഠത്തിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം നൽകുന്ന ഒരു നിലവിളക്ക്. കത്തുന്ന കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ പുകയ്ക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു:
​"കാമകിങ്കരാ... പ്രതൃക്ഷപ്പെടു... നിന്റെ ഉടമസ്ഥർ കാത്തിരിക്കുന്നു..."

​ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു രൂപം മെല്ലെ തെളി
ഞ്ഞു വന്നു. അത് വെറുമൊരു നിഴലായിരുന്നില്ല. മാംസവും രക്തവും ചേർന്ന ഒരു വന്യരൂപമായിരുന്നു അത്.

​കാമകിങ്കരൻ. നല്ല കറുത്ത നിറം, വെണ്ണക്കല്ല് കൊത്തിയെടുത്തത് പോലെയുള്ള ഉറച്ച പേശികൾ. അവന്റെ ശരീരത്തിന് ഒരു അസാധാരണ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു—നനഞ്ഞ കറുത്ത പട്ടുപോലെ. വയറിലെ പേശികൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും താളാത്മകമായി വിറകൊള്ളുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന മഞ്ഞ നിറത്തിലായിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയാൽ ആരും അറിയാതെ കീഴടങ്ങിപ്പോകും. അവന് ചുറ്റും പടരുന്നത് കാട്ടുപൂക്കളുടെയും, നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെയും, തീവ്രമായ പുരുഷഗന്ധത്തിന്റെയും ഒരു മിശ്രിതമാണ്.

​അവൻ സംസാരിക്കാറില്ല. പകരം ഒരു നേർത്ത മർമ്മരം പോലെ അവൻ തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കും. കാമകിങ്കരന്റെ നഖങ്ങൾ നീളമുള്ളതും കറുത്തതുമായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ തവണ സ്പർശിക്കുമ്പോഴും ശരീരത്തിൽ വൈദ്യുതി പ്രവഹിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നും. വസ്ത്രങ്ങളില്ലാത്ത അവന്റെ നഗ്നമായ രൂപം ഒരു വന്യമായ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു.
​അലീനയുടെ നിഗൂഢമായ അനുഭവം
​മുകളിലത്തെ നിലയിൽ തന്റെ മുറിയിൽ ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു അലീന. നഗരത്തിലെ ആഡംബരങ്ങളിൽ