Chapter Title : കാമലഹരി [വിരൽ മഞ്ചാടി]

• • ഇറങ്ങുണ്ടെൽ ചെല്ല് മോള്... " "അയ്യെടാ.... പൊടി... അവിടുന്ന് " "ഹി... ഹി... " "പൊടി..ചിരികണ്ടു " "എന്തായാലും ഞാൻ നമ്പർ വാട്സ്ആപ്പ് ചെയ്യാം... ചിലപ്പോ ഉപകാരപ്പെടും " "ആ... ചുമ്മ... ചെയ്തേരെ " "ആഹാ...പെണ്ണിന്... പൂതി ഉണ്ടല്ലോ... ഹി ഹി " "എടി ...നീ എൻ്റെ കൈയ്യിന്ന് മേടിക്കുവേ... " "എന്തായാലും ഞാൻ ചുമ്മാ അയച്ചേക്കാം.. " "ആം.." "ന്നാ... ശെരിയാടി...മോള്... ഞാൻ വച്ചേക്കുവാ... " "ശെരിടി... " "നീ... പ്വോളിക്ക് അവിടെ... " "ഹി ഹി... ശരി... "

രാത്രി അത്താഴം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് അനിത അയച്ച മെസ്സേജ് സഞ്ജന കാണുന്നത്.

"ഇതാ.. മോള്... നമ്പർ.. നീ പൊളിക്ക് "കൂടെ ഒരു നമ്പറും. അത് കണ്ടു വെറുതെ അവളെ തിരിച്ചു ഒരു തെറിയും വിളിച്ചു സഞ്ജന കിടന്നുറങ്ങി... രാവിലെ രാഖി വന്നു വിളിച്ചുണർത്തി ബ്രേക്ക്‌ ഫാസ്റ്റും കൊടുത്തു. ശാസ്ത്രിയുടെ അടുത്തേക്ക് അവളെ പറഞ്ഞയച്ചു ഗേറ്റ് തുറന്നു അകത്തേക്ക് നടന്നു. വരാന്തയിൽ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട് ശാസ്ത്രി ഇളം നീല നിറത്തിൽ ഒരു ജൂബയും മുണ്ടും മൊട്ടത്തലയാണ് താടിയും ഇല്ല മീശയും ഇല്ല നെറ്റിയിൽ കുറിയൊന്നും ഇല്ല പ്രായം അധികമില്ല യോദ്ധ സിനിമയിലെ വില്ലനെ പോലെ ഒരു രൂപം . ആള് കണ്ണടച്ചു ധ്യാനത്തിൽ എന്നപോലെ ഇരിക്കുന്നു. "സഞ്ജന അല്ലെ " ശാസ്ത്രി കണ്ണ് തുറക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു. അവൾ ഒന്നാശ്ചര്യപെട്ടു. "അതെ " കയറി വരുക അയാൾ കണ്ണ് തുറന്ന് എഴുനേറ്റു ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു . ചെരുപ്പൂരി സഞ്ജന അയാളെ അനുഗമിച്ചു നടന്നു.. അയാൾ ഹാളിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ നിലത്ത് ആസനം ഉറപ്പിച്ചു. "കുട്ടി....ഇരിക്കുക... " അവൾ മെഴുകിയ നിലത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കി . "അവിടെ ഇരുന്നോളു " അയാൾക്ക് മുൻപിൽ ആയുള്ള നിലത്ത് കൈ ചൂണ്ടി. "ഹ്മ്മ് " അവൾ നിലത്തു അയാൾക്ക് നേരെ ചമ്പളംപടിഞ്ഞ ഇരുന്നു. "ആയുർവേദത്തിൽ ... വിശ്വാസം ഉണ്ടോ...? " "ഹ്മ്മ്.. ഉണ്ട് " "നല്ലത്... ഇവിടെ നമ്മൾ ചെയ്യാൻ പോകുന്നതും അതുതന്നെയാണ് " "ഹ്മ്മ് " "ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക്