Chapter Title : കാമം കടലാവുമ്പോൾ [A K]

ഇഷ്ടക്കേട് പടര്‍ന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.അവരുടെ പുരികം ചുളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

കയ്യീന്ന് പോയോ..

”സോറി..ഞാന്‍ വെറുതെ..”

എന്റെ വാക്കുകളില്‍ ഒരു വിറയല്‍ ബാധിച്ചു.

ങ്ഹും..!”

ഒരു കനത്ത മൂളല്‍ മാത്രം.

‘ഛെ.. വേണ്ടായിരുന്നു…’ എന്റെ മനസ്സ് എന്നെത്തന്നെ തന്തയ്ക്ക് വിളിച്ചു.

അമ്മായി  കിടക്കയുടെ മറ്റേ തലയ്ക്കല്‍ വന്നിരുന്നു.

”ഇങ്ങനെ മരം  പോലെ ഇരിക്കാതെ ആ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി കിടക്കാന്‍ നോക്ക്…!”

അവരുടെ ഈര്‍ഷ്യ നിറഞ്ഞ സ്വരം എന്നെ നടുക്കി.

പെട്ടെന്നെഴുന്നേറ്റ് ചുമരിലെ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു.

മുറിയില്‍ കനത്ത ഇരുട്ട് പടര്‍ന്നു.

ഞാനാ ഇരുട്ടില്‍ ചുമരും ചാരി നിന്നു.

ഇതെന്റെ അമ്മായിയാണ് …ന്റെ എനിക്ക്‌ ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ഞാനുമായി കൂടുതൽ അടുപ്പമുള്ള എന്റെ അമ്മായി .!

നെഞ്ചിലൊരു ഭാരം വന്നു തിങ്ങി…ചങ്കില്‍ ബാന്റടിയുടെ വിറയല്‍ പോലെ ഏങ്ങലുയര്‍ന്നു… കണ്ണുകള്‍ എരിച്ചില്‍ ബാധിച്ചപോലെ നിറഞ്ഞു തൂവാന്‍ തുടങ്ങി.

മനസ്സിൽ ഒരു കുറ്റബോധം ഇല്ലതില്ല

”എന്തേ കിടന്നില്ലേ ..?”

ഇരുട്ടില്‍ നിന്ന് അമ്മായിയുടെ  സ്വരമുയര്‍ന്നു.

”ങ്ഹാ..!”

പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഞെട്ടലില്‍ എന്റെ ശബ്ദം ചിതറിപ്പോയി.

അവര്‍ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു കാണുമോ എന്ന പേടിയോടെ ഞാന്‍ കണ്ണുകള്‍ അമര്‍ത്തിത്തുടച്ചു.

പെട്ടെന്ന് മുറിയില്‍ അരണ്ട വെളിച്ചം പടര്‍ന്നു.

അമ്മായി  ബെഡ് ലാമ്പിട്ടതാണ്.

ഹല്ലോ…എന്തേ ഒരു ഗൌരവം..!”

കുണുങ്ങിച്ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ ആ പതിഞ്ഞ മധുരസ്വരം എന്റെ കാതില്‍ വന്നലിഞ്ഞു.

അവരുടെ തളിര്‍മേനിയുടെ സുഖമുള്ള ഭാരം തോളില്‍ കൂടുതല്‍ അമര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

”ദേ..ഇങ്ങനെ കള്ളയുറക്കം നടിച്ച് കിടക്കാതെ അമ്മായിടെ  മോൻ  ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ..”

..”

.

ഈ ഗൗരവം മാറാൻ എന്താ  വേണ്ടേ നിനക്ക് ..?”

ആ നുണക്കുഴി വിരിയിച്ചുള്ള പുഞ്ചിരിയ്ക്ക് എന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചു പോകുന്ന വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു നിമിഷം ഞാനൊന്നു തരിച്ചു.

"ഒന്നും വേണ്ട ഞാൻ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നോട്ടെ ?"

ഒരു നിമിഷം അവരെന്തോ ചിന്തിച്ചു എന്നിട്ട് എന്റെ അവരുടെ മാറിൽ ചേർത്ത് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു

" മതിയോട കൂട്ടാ "

മ്മ്

"ഇനിയെന്താ എന്റെ കുട്ടന് വേണ്ടേ "

" എനിക്ക് അമ്മായിയെ വേണം എന്നും എനിക്ക്‌ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപിടിച്ചു് കിടക്കണം "

" ചെറിയ ആഗ്രഹമൊന്നും