Chapter Title : കാമം കടലാവുമ്പോൾ [A K]

അല്ലല്ലോ മോനുള്ളത് "

' അങ്ങനെ വേണെമെങ്കിലേ നീ എന്റെ ഭർത്താവാകണം അങ്ങനല്ലല്ലോ  . ഇപ്പൊ തത്കാലം ഇങ്ങനെ മതി കേട്ടോ '

ഹലോ…”

അമ്മായി  എന്നെ തട്ടി വിളിക്കുകയാണ്

.

”എന്തേ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് ആലോചിക്കണേ…ചാന്‍സ് കഴിഞ്ഞുട്ടോ..

"എന്തിന്റെ ?"

"ഈ കെട്ടിപിടിച്ചു് കിടക്കുന്നതിന്റെ "

ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ ആ മാറിലൊന്നു അമര്‍ത്തി മുത്തി.

എനിക്ക് ദേഷ്യമല്ല, അടങ്ങാത്ത സ്‌നേഹമാണ് എന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നത് പോലുള്ള ഒരു ചുടുചുംബനമായിരുന്നു അത്.

അമ്മായി  ആ സിഗ്‌നല്‍ പിടിച്ചെടുത്തത് പോലെ എന്റെ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ ചുണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ത്തു.

”അതേയ്..ഇനി മതീട്ടോ..ഞാൻ  ഒരു കുഞ്ഞു ആഗ്രഹം സാദിച്ചു് തറന്നാന്നാണ് വിചാരിച്ചേ "

"ഇതിപ്പോ കൂടി പോയല്ലോ "

.

”..മതി…ഇനി എന്റെ  പൊന്ന് മോൻ നേരെ കിടന്നേ…!”

അവരെന്റെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നു വിട്ടു മാറാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷെ ഞാനെന്റെ അമ്മായിയെ  വിട്ടു മാറാന്‍ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

നിഷേധത്തോടെ കനപ്പിച്ചൊന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ അതേ കിടപ്പ് തുടര്‍ന്നു.

”പിന്നെ..? നേരം വെളുക്കണ വരെ ഇങ്ങനെ കിടക്കാനാണോ നിന്റെ  പ്ലാന്‍..!”

അവരുടെ ശബ്ദത്തില്‍ ഒരു കൊഞ്ചലിന്റെ വശ്യത പടര്‍ന്നിരുന്നു.

ഒന്നുടെ ശക്തിയായി പുണര്‍ന്നു കൊണ്ട് ഞാന്‍ അതെയെന്ന മൂളലോടെ തലയാട്ടി.

”അപ്പൊ ഉറങ്ങോന്നും വേണ്ടേ..ന്റെ പൊന്നിന്..!”

അവര്‍ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.

വേണ്ട എന്ന മൂളലില്‍ ഞാനെന്റെ മറുപടിയൊതുക്കി.

അല്പനേരത്തെ നിശബ്ദത.

”മ്ഹും…എന്നാ ശരി.. ഒരിത്തിരി നേരം മോനോന്ന് മാറിത്തന്നെ..ഞാനൊന്ന്  മുടിയോന്നു വാരിക്കെട്ടട്ടെ..അഴിഞ്ഞൊരു കോലമായി കെടക്കാ…ജട പിടിക്കും.!’

അവര്‍ അവരുടെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി എന്നോട് അനുവാദം ചോദിക്കുന്നു..!

..ഇത് സത്യമോ മിഥ്യയോ..

അവര്‍ക്ക് വേണമെങ്കില്‍ എന്നെ തള്ളി മാറ്റി എണീക്കാം..

പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ടോ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നില്ല…പകരം എന്റെ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നു..

ഇനി അതൊരടവാണോ എന്ന സംശയവും മറ്റൊരു വഴിയില്‍ എന്നിലെക്കെത്തി.

”അമ്മായി  മുടിയൊക്കെ കെട്ടീട്ട് വേണേ വെളുക്കുവോളം എന്റെ മോൻ  ഇങ്ങനെ കെടന്നോ..എന്റെ  പൊന്നല്ലേ..ഒറ്റ മിനിറ്റ് മതി..!”

ആ കൊഞ്ചലോടെയുള്ള അപേക്ഷ ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചു.

മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഞാനാ മാറില്‍ നിന്നും മുഖമടര്‍ത്തി.

എന്റെ കവിളില്‍ മെല്ലെയൊന്നു കിള്ളിക്കൊണ്ട് അവര്‍ എണീറ്റിരുന്നു മുടി