Chapter Title : കാമമോഹിതം [ഗന്ധർവ്വൻ]

കണ്ണാ നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ. നിന്റെ ഈ പ്രായത്തിന്റെ തോന്നലാണ് ഇതൊക്കെ.. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നീ കുറച്ചുകൂടി വലുതാവും അപ്പൊ നിനക്ക് മനസ്സിലാവും ഇതൊക്കെ തെറ്റായിരുന്നു എന്ന് "..... " എന്നാൽ എനിക്ക് അമ്മയോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം ഈ പ്രായത്തിന്റെ അല്ല എന്റെ മരണം വരെ ഉള്ളതാണെന്ന് അമ്മക്ക് മനസ്സിലാവാൻ ഞാൻ എത്രകാലം കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരും... "

ഭാമ അതിശയത്തോടെ കണ്ണനെ നോക്കി. എന്റെ കണ്ണൻ തന്നെയാണോ ഇത്. " മോനെ ഇത് തെറ്റാണ്. നമ്മൾ തമ്മിൽ അങ്ങനെ ഒരു ബന്ധം... പാടില്ല മോനെ അത് തെറ്റാണ്..... " " ശെരിയും തെറ്റും തീരുമാനിക്കുന്നത് ആരാണ് അമ്മേ....? നമുക്ക് ശെരിയാണ് എങ്കിൽ ശെരി, തെറ്റാണെങ്കിൽ തെറ്റ്.

അപ്പോൾ ശെരിയും തെറ്റും തീരുമാനിക്കുന്നത് നമ്മൾ തന്നെ.. പിന്നെ എനിക്ക് അമ്മയോടുള്ള ഇഷ്ടം അത് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽതന്നെ വെച്ചാൽപോരെ മൂന്നാമത് ഒരാൾ അറിയുമ്പോഴല്ലേ പ്രശ്നമുള്ളൂ.... " ......... .......... രാത്രി.

സമയം 10 pm. കാവിലെ പരിപാടികൾ ഏതാണ്ട് അവസാനിച്ചു.എല്ലാവരും തറവാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി.. അച്ഛമ്മ : ഭാമേ നീയും കണ്ണനും മുകളിലെ മുറിയിൽ കിടന്നോ.. കണ്ണന് സന്തോഷമായി. ഭാമക്ക് എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്നു.

ഭദ്ര : കണ്ണൻ ചിറ്റയുടെ കൂടെ കിടന്നോ?... ഭാമ : വേണ്ട ഭദ്രേ അവൻ എന്റെ കൂടെ കിടന്നോളും.. നിനക്ക് നല്ല ഉറക്കക്ഷീണം കാണും. ഇവൻ അവിടെ കിടന്നാൽ കലപില ചിലച്ചോണ്ടിരിക്കും നിനക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല.... "

കണ്ണൻ അമ്മയെ നോക്കി ഭാമ കണ്ണനെയും രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ ഇടഞ്ഞപ്പോൾ ഭാമ നോട്ടം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു... അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി