Chapter Title : കാമമോഹിതം [ഗന്ധർവ്വൻ]
മാറി... അല്പം കഴിഞ്ഞു ഭദ്രചിറ്റ വന്നു കളത്തിന് മുന്നിൽ തൊഴുതു അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന പീഡത്തിൽ ഇരുന്നു. പുള്ളുവൻമാർ ഉറക്കെ പാടി വീണാകുടങ്ങൾ ഈണത്തിൽ മൂളി... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ചിറ്റ വിറക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.. പിന്നീട് ചിറ്റ കളത്തിലേക്ക് വീണുരുണ്ടു കുറച്ചു പേര് ചേർന്ന് ചിറ്റയുടെ തലയിലൂടെ പനിനീർ ഒഴിച്ച് കുളിപ്പിച്ചു...
കണ്ണന് തല കറങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി. കണ്ണൻ പതുക്കെ തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു.. അല്പദൂരം നടന്നപ്പോൾ " കണ്ണാ "... എന്നൊരു വിളികേട്ട് പേടിച്ചു തിരിഞ്ഞുനോക്കി അമ്മയാണ്., കണ്ണൻ വീണ്ടും നടന്നു അമ്മ കിതച്ചുകൊണ്ട് വന്നു കൈയിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി.." നീ എന്താ പറയാതെ പോന്നത് , ഇവിടെ ഇങ്ങനെ അസമയത് ഇറങ്ങി നടക്കാൻ ഒന്നും പാടില്ല ".... "ഞാൻ എങ്ങോട്ട്പോയാൽ അമ്മക്കെന്താ., എവിടെയെങ്കിലും പൊക്കോളാൻ അല്ലെ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത്. പിന്നെ എന്തിനാ എന്റെ പുറകെ വന്നത്....." " അത് നീ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടല്ലേ?
ഞാൻ അച്ഛനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അല്ലെങ്കിൽ കാണാമായിരുന്നു... " " പറയാമായിരുന്നില്ലേ..." കണ്ണൻ നടന്നു, കൂടെ ഭാമയും. "ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണ്., എനിക്കറിയാം. പക്ഷെ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല അമ്മയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും ഒരു മകന് അവന്റെ അമ്മയോട് ഉള്ളപോലെ അല്ല.....
എനിക്ക് ഇനി അത് തിരുത്താനുംപറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല അപ്പൊ ഞാൻ മരിക്കേണ്ടവനാണ്.. എനിക്ക് അമ്മയെ അത്രക്ക് ഇഷ്ടമാണ്... ഇപ്പൊ ഇഷ്ടം മൂത്ത് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു അപ്പൊ ഞാൻ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ മനസ്സിലാവാണമെങ്കിൽ അതുപോലെ ഭ്രാന്തമായ ഇഷ്ട്ടം അമ്മയ്ക്കും വേണം. അതൊരിക്കലും സംഭവിക്കില്ല അപ്പൊ ഈ ഭ്രാന്തും ഞാനും ഇവിടെ അവസാനിക്കണം......" "
മോനെ
💬 Comments
View all comments