Chapter Title : കാമമോഹിതം [ഗന്ധർവ്വൻ]

അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. അമ്മ കരഞ്ഞോ?... അമ്മ : എന്താ ഒളിഞ്ഞു നോക്കാൻ വന്നതാണോ?...

കണ്ണൻ അമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ടു തകർന്ന് പോയി.... കണ്ണൻ : അമ്മേ.... ഞാൻ... ഒന്നും ചെയ്തില്ല.... പടക്കം പൊട്ടും പോലെ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.. കണ്ണന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല,ചെവിയിൽ ഒരു മൂളൽ മാത്രം... പിന്നെയും അൽപ്പം കഴിഞ്ഞാണ് കണ്ണൻ കരണം പൊത്തിപ്പിടിച്ചതും തനിക്കു അടി കിട്ടിയതാണെന്നും മനസ്സിലായത്. ഭാമ : നീ ഒന്നും ചെയ്തില്ലേ..?

ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ വാതിലിന്റെ തൊട്ടടുത്തു നിന്നാണ് നീ വിളികേട്ടത്.... " കണ്ണൻ : അമ്മേ... അങ്ങനെ അല്ല ഞാൻ... ഞാൻ.. മൂത്രമൊഴിക്കാൻ വന്നതാ.... " ഭാമ : അപ്പോൾ നിന്റെ റൂമിൽ നിന്ന് എന്റെ പാന്റീസ് കിട്ടിയതോ? അതും നിന്റെ പില്ലോ കവറിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന്.... " കഴിഞ്ഞു.....

എല്ലാം തീർന്നു... താൻ പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി ആവനാഴിയിൽ നുണയമ്പുകൾ ഒന്നും അവശേഷിക്കുന്നില്ല....

ഭാമ : എന്തെ നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേ?... അമ്മ തല കുനിച്ചു നിന്ന് കരയുന്ന എന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി "ഞാൻ നിന്റെ ആരാടാ?.... പറയെടാ... ഞാൻ നിന്റെ ആരാ...?

കണ്ണൻ വിറച്ചു വിറച്ചു പറഞ്ഞു. " അമ്മ "...

ഭാമ : ആ... ഓർമ്മ ഉണ്ടാവണം.... പൊയ്ക്കോ എന്റെ കണ്മുന്നീന്ന് എവിടെയേലും അസത്ത്..... ഭാമ വാതിൽ ശക്തിയായി വലിച്ചടച്ചു...... കണ്ണന് ഈ നിമിഷം അങ്ങ് മരിച്ചുപോയാൽ മതിയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി. കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ അമ്മയുടെ മുഖവും ഉള്ളൂലച്ച വാക്കുകളും കണ്ണിലും ചെവിയിലും കിടന്നു കറങ്ങുന്നു.....

കണ്ണൻ വല്ലാതെ വിയർത്തു... കൈകാലുകൾ കോച്ചിവലിക്കുംപോലെ.... കണ്ണ് മുകളിലേക്ക് മറിഞ്ഞു