Chapter Title : കാമപ്പേക്കൂത്തുകൾ 1 [വനജ] [Legacy Archive]

സ്മിതമേമയുടെ പാൻറി മണത്ത് അവരുടെ പൂറ്റിൽ കുണ്ണ കേറ്റുന്നത് ആലോചിച്ച് ഞാൻ വാണം വിട്ടു. എന്റെ കുണ്ണ വെട്ടി വെട്ടി പാൽ ചുരത്തി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ കുളികഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങി.

“ഡാ നിധിനേ ഇങ്ങ് വന്നേ.”

“എന്താമേമേ”

ഞാൻ അവരുടെ റൂമിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു. സ്മിതമേമ സ്കൂളിലേക്ക് പോകാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്. സാരിയുടെ ഞൊറികുത്തുന്നു. അവരുടെ ആ ആലിലവയറും പൊക്കിൾ ചുഴിയും ഒരു നോട്ടം കണ്ടു.

“ദാ ഇതൊന്ന് പിടിച്ച് നേരെ ആക്കിത്താ.”

“ശരിമേമേ” ഞാൻ മേമയുടെ മുമ്പിൽ കുട്ടു കുത്തി ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് അവരുടെ സാരിയുടെ ഞൊറിവ് നേരെ ആക്കി പിടിച്ച് കാലിന്റെ അടുത്ത് വലിച്ച് ഇട്ടു.

“ഇതിങ്ങനെ ഇടയ്ക്കിടെ ചെയ്തു തരുന്നതിനു എനിക്കെന്താ മെച്ചം ”

“നിനക്ക് നാലു തല്ലിന്റെ കുറവുണ്ട്. വൈകാതെ ഞാൻ തരാട്ടാ… വിളച്ചിൽ ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്”

“എന്ത് വിളച്ചിൽ”

“ഉം..ഉം.. വിളച്ചിൽ എന്താണെന്ന് നിന്റെ മുഖത്ത് എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്… രാവിലെ വിളച്ചിൽ കഴിഞ്ഞതല്ലേ ഉള്ളൂ”

“ഈ മേമ എന്താ പറയുന്നത്” ഈ ജാനുവമ്മ മേമേടേ അടുക്കൽ പറഞ്ഞു കാണുമോ?
“ എന്നെകൊണ്ട് പറയിക്കണ്ട..ആ നീ ഈ കത്ത് ആ കേശവൻ നായരുടെ വീട്ടിൽ കൊടുക്ക്. ചെറിയച്ചൻ തന്നതാന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. അയാൾടെ മരുമകൻ കൊച്ചിയിൽ പോകുമ്പോൾ കൊണ്ടു പോകേണ്ടതാണ്”

“ജാനുവമ്മേ എന്റെ പാൻറി ഒന്ന് നനച്ചിട്ടോണേ.. ഇല്ലേൽ അതിൽ പശയാകും…”

“ശരി ടീച്ചറേ” അപ്പോൾ ഈ ജാനുവമ്മ മേമയുടെ അടുക്കൽ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ആകെ ചമ്മിപ്പോയി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേഗം ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ചെന്നിരുന്നു ഇഡ്ഢലി തിന്നാൻ തുടങ്ങി

“ഇഡ്ഡലിയോട് വലിയ കൊതിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു?” മേമ അർഥഗർഭമായി പറഞ്ഞു.

“പ്രായം അതല്ലേ ടീച്ചറേ, ഈ പ്രായത്തിൽ എന്തോരം ഇഡ്ഡലി തിന്നാലും മതിയാകില്ല. ” ജാനുവമ്മയും കൂടെക്കൂടി.

“നേരാ നല്ല തടിച്ചുന്തിയ മൃദുലമായ ഇഡ്ഡലി എനിക്ക് ഇഷ്ടമാ. ആരുതന്നാലും തിന്നും. ”

“അതേ നിനക്ക് തിന്നാനുള്ളത് സമയമാകുമ്പോൾ കിട്ടും. പുറത്ത് നിന്നും പോയി ഇഡലി തിന്നണ്ട. ”

“വീട്ടിൽ ഉള്ളവർ ഇഡ്ഡലി തിന്നാൻ തരാഞ്ഞാൽ പുറത്ത് നിന്നും തിന്നേണ്ടിവരും.”

“ഡാ ഡാ” മേമ എന്റെ പുറകിൽ വന്ന് ചെവിയിൽ