Chapter Title : കാമയക്ഷി [ആര്യൻ]

നിമിഷം..ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ഗോപിക കാമുകന്റെ മേലിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി അടുത്ത് കിടന്ന തന്റെ പുതപ്പ് വാരി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് മുലക്കച്ച പോലെ കെട്ടി ദേവുവിന് നേരെ ചെന്ന്…

ആ സമയം നഗ്നനായി കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന തന്റെ അച്ഛനല്ലാതെ മറ്റൊരാളെ കണ്ട കുഞ്ഞു ദേവു വലിയ വായിൽ കരയാൻ തുടങ്ങി….

ഗോപിക വേഗം ചെന്ന് കുഞ്ഞിനെ വാരിയെടുത്തു ഹാളിൽ സോഫയിലേക്ക് കൊണ്ടിരുത്തി..

ആ കയ്യിൽ കിടന്ന് ദേവു കുതറുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

"എന്നെ വിട്...എന്നെ തൊടണ്ട..അമ്മ ചീത്തയാ...ഞാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും…"

കുഞ്ഞിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോപികയ്ക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത പേടി ഉടലെടുത്തു…

"അയ്യേ അമ്മേടെ മോൾ എന്തിനാ കരയണേ...അമ്മ വെറുതേ കളിക്കാൻ പോയതല്ലേ...അച്ഛയോട് പറയല്ലട്ടോ…പറഞ്ഞാ അച്ഛാ അമ്മേനെ വഴക്ക് പറയില്ലേ..? "..അവൾ കുഞ്ഞിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…

"വഴക്ക് പറയട്ടെ...അമ്മ എന്തിനാ ആ അങ്കിളിന് ഉമ്മ വെച്ചത്...മേത്തു കേറി ചാടിയത്...അച്ഛ വരട്ടെ മോള് എല്ലാം പറഞ്ഞ് കൊടുക്കും…"...
കുഞ്ഞു ഒരു രീതിയിലും അടുക്കുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല എന്ന് കണ്ട ഗോപിക പയ്യെ കരയുന്ന പോലെ കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി…

"അപ്പൊ അച്ഛ അമ്മേനെ തല്ലട്ടെ ലെ ? "

എത്രയൊക്കെയായാലും തന്റെ അമ്മ കരയുന്ന കണ്ട് ആ കുഞ്ഞുമനസ്സിന് നോക്കി നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..

"ഗോപമ്മേ…
അമ്മ കരയണ്ടാട്ടോ അച്ഛ തല്ലില്ല...അച്ഛയോട് മോള് പറഞ്ഞോളാം അമ്മേം ആ അങ്കിളും കൂടി കളിക്കുവായിരുന്നു എന്ന്...ദേവു മോള് പറഞ്ഞാ അച്ഛാ കേൾക്കും അമ്മേ...എന്റെ അമ്മ കരയണ്ടാട്ടോ.." എന്ന് പറഞ്ഞു ദേവു ഗോപികയുടെ കണ്ണ് തുടച്ചു…..

എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ കുഞ്ഞിന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് വിവേക് ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ട് വന്നത്...സുഖം