Chapter Title : കാമയക്ഷി [ആര്യൻ]
മുറിഞ്ഞതിന്റെ ദേഷ്യം ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നി..
"ഗോപികേ..അധികനാൾ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ തുടരാൻ കഴിയില്ല….ഞാൻ നിന്നോട് പല പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞതാണ് എന്റെ കൂടെ വരാൻ.."
"ഏട്ടാ പക്ഷെ കുഞ്ഞ്…."
"ഒരു വഴിയും ഇല്ലേൽ അതിനെ അങ്ങ് കൊന്ന് കള..എന്റെ കൂടെ വരുമ്പോൾ ഞാനും നീയും മാത്രം മതി…
കുഞ്ഞു കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നല്ലൊരു തീരുമാനം പോലും നിനക്ക് എടുക്കാൻ പറ്റില്ല...ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ അത് ഒന്ന് കരഞ്ഞപ്പോഴേക്കും എന്റെ കാര്യം പകുതിക്ക് വിട്ട് അതിന്റെ പുറകെ പോയത. നിനക്ക് ഈ നിന്റെ കുഞ്ഞു തന്നെയാ ഇപ്പഴും വലുത്..നാശം"...
ഉടൻ തന്നെ ഗോപിക ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അവനെ കെട്ടിപ്പടിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ അധരങ്ങളിൽ ചുണ്ട് ചേർത്ത് ചപ്പി വലിക്കാൻ തുടങ്ങി….
പക്ഷെ ഇപ്രാവശ്യം തന്റെ കുഞ്ഞു കാണുന്നു എന്ന യാതൊരു ഉത്കണ്ഠയും അവൾക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു..
കുഞ്ഞു ദേവിക ആണെങ്കിൽ ഇതെന്ത് കൂത്ത് എന്ന രീതിയിൽ അവരെ നോക്കി..
"അങ്ങനെ പറയല്ലേ പൊന്നേ...എനിക്കെന്റെ ഏട്ടൻ തന്നെയാ വലുത്..ഈ കൊച്ചെങ്ങാനും കണ്ട് അത് പുള്ളിക്കാരനോട് പറഞ്ഞാ അതിലും വലിയ തലവേദനയാകും…"...ചുണ്ടുകൾ വേർപെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു…
"അതാ പറഞ്ഞത് കുഞ്ഞു കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ശരിയാകില്ല….ഞാൻ നാളെ രാവിലെ വിളിക്കാം...ഏത് സമയവും നിന്നെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്...പക്ഷേ കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യത്തിൽ നീ തീരുമാനം എടുക്കണം...ഈ സാധനം കാരണം നമുക്ക് ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല…."
ഇത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ മുലയിൽ ഒന്ന് ആഞ്ഞു ഞെക്കിക്കൊണ്ട് അവന് മുൻവാതിൽ തുറന്ന് പോയി…
ചിന്തയുടെ വലിയൊരു വേലിയേറ്റം തന്നെയായിരുന്നു വിവേക് പോയതിനു ശേഷം ഗോപികയുടെ മനസ്സിൽ…
കോളേജ് കാലത്തെ ബന്ധം ആണ്
💬 Comments
View all comments