Chapter Title : കാമിനി 2 [SARATH]

വരെ പോവാനുണ്ട് "
ഞാൻ : ഹാ ഞാൻ അടച്ചോളാം...
അച്ഛൻ : ഹാ...
അങ്ങനെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റും മറ്റും കഴിഞ്ഞ് വണ്ടിയുമെടുത്ത്‌ ഞാൻ ബില്ല് അടയ്ക്കാനായി ഇറങ്ങി. കോറോണയുടെ ശമനം എടുത്ത് കാണിക്കുന്നതായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ ട്രാഫിക്ക്. പോരാത്തതിന് ഒടുക്കത്തെ വെയിലും. പിന്നെ ആകെയുള്ള ഒരു സന്തോഷം എന്തെന്നാൽ തരുണീമണികളും ചേച്ചിമാരും ആന്റിമാരും ഒക്കെ പുറത്തിറങ്ങുന്നതാണ്. വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കു കണ്ണ് ചില ആന്റിമാരുടെയും ചേച്ചിമാരുടെയും മേലാവും. അങ്ങനെ KSEB യിൽ എത്തി ബില്ല് ഒക്കെ അടച്ഛ് അവിടുന്ന് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വരുമ്പോൾ കണ്ട ട്രാഫിക്ക് ഇല്ലാത്തത് ഒരു ആശ്വാസമായി അല്ലെങ്കിൽ അരമണിക്കൂറോളം ട്രാഫിക്കിൽ കുടുങ്ങിയേനെ. അങ്ങാടിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ദാസേട്ടന്റെ കടയിൽ നിന്നും ചായയും പഴംപൊരിയും കഴിച്ചു,  നല്ല  അസ്സല് ചൂടുള്ള പഴംപൊരിയായിരുന്നു. അവിടുന്ന് നേരെ വീട്ടിലേക്കാണ് ഞാൻ തിരിച്ചത്. അങ്ങനെ വീട്ടിലെത്തി വണ്ടി നിർത്തി അപ്പോഴും അച്ഛന്റെ കാർ പോർച്ചിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. " ഇങ്ങേരു ഇന്ന് പുറത്തേക്കൊന്നും പോയില്ലേ ". ഞാൻ അകത്തേക്ക് കേറി  ചെല്ലുമ്പോൾ അച്ഛൻ ടീവിടെ മുന്നിലായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെ മുഖത്തെ മാറ്റം ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചത് ,  എപ്പോഴും മസിലുപിടിച്ചിരിക്കുന്നയാളാണ് ഇപ്പൊ വളരെ കൂളായി ഹാപ്പിയായിരിക്കുന്നു. "ഇങ്ങേർക്ക് ഇത് എന്ത് പറ്റി" എന്തെങ്കിലുമാവട്ടെ ഞാൻ ബില്ല് അടച്ച രസീതും മറ്റും കാണിച്ചു അപ്പോൾ അച്ഛന്റെ പേഴ്സിൽ നിന്നും അയ്യായിരം രൂപ എടുത്ത്‌ എനിക്ക് തന്നു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. "ഇത് നീ കൈയിൽ വച്ചോ " എന്നും പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ പൈസ എന്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടു. ഞാൻ പിന്നെ വേണ്ടന്ന് ഒന്നും പറയാൻ പോയില്ല ഒന്നാമത് കൈയിലുള്ള പൈസ പുട്ടടിച്ഛ് ഒക്കെ തീരാറായി. പിന്നെ അച്ഛൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്നത് അല്ലെ  വേണ്ടന്ന് പറയണത് മോശമല്ലേ എന്ന് കരുതി.
അങ്ങനെ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഞാൻ അപ്പുവിനെ കാണാൻ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അവനു കുറച്ച് ദിവസമായിട്ട് പണിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പു വീട്ടിൽ ഉള്ളത്കൊണ്ട് അമലും സുജേച്ചിയും പട്ടിണിയാവും.
വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തിയതും ആദ്യം കണ്ടത് അവന്റെ അച്ഛനെ ആയിരുന്നു. "രാവിലെ തന്നെ ബൈക്കും കഴുകികൊണ്ടിരിക്കുന്നു പൊങ്ങാൻ "
: ആരിത് അർജുനോ...