Chapter Title : കാമുകനും ചേച്ചിയും അനിയനും 3 [Hot Winter]

ദേഷ്യം ഉള്ളതുപോലെ?

അരുൺ: എന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? ഞാൻ എന്തെല്ലാമോ ആലോചിച്ചിരുന്നതാണ്. ചേച്ചിയോട് എനിക്കെന്തിനു ദേഷ്യം തോന്നണം.

അരുണിമ: നീ എന്റെ മുഖത്തുപോലും നോക്കാതെ പോയതുകൊണ്ടാണ്. എനിക്ക് നല്ല വിഷമമായി. ഞാൻ ഇന്നലെ നിന്നോടെന്തെങ്കിലും അരുതാത്തത് പറഞ്ഞോ?

ഇന്നലെ ചേച്ചിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നതും, രാവിലെ നഗ്നനായി എഴുന്നേറ്റതും മാത്രമേ തനിക്ക് ഓർമയുള്ളൂ എന്ന് എങ്ങനെയാണ് പറയുക.

അരുൺ: ഇല്ല ചേച്ചി. എനിക്കൊന്നും ഓർമയില്ല. നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. 
രാവിലെ ഞാൻ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് വരുകയും ചെയ്തു.

ഒരു പക്ഷേ അവൻ തന്റെ നഗ്നത കണ്ടുകാണില്ല. താൻ പുതപ്പിനടിയിൽ ആയിരുന്നല്ലോ. അരുണിമയോർത്തൂ.

അരുണിമ: ഉം. ഓക്കേ. എന്താ ഇനി പരിപാടി.

അരുണിമ വിഷയം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.

അരുൺ: ചേച്ചി ഇന്നലത്തേതിലും സന്തോഷവതിയായി ഇരിക്കുന്നല്ലോ. ദീപു ചേട്ടന്റെ മരണം ഇത്ര വേഗം മറന്നോ?

അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി.

അപ്പു ഓടിച്ചെന്ന് അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അവളെ കൊണ്ട് ബെഡ്ഡിലിരുത്തി.

അരുൺ: സോറി ചേച്ചി. ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞതല്ല.

അരുണിമ: "നിനക്കെല്ലാം അറിയാവുന്നതല്ലേ. ഇന്നലെ രാത്രി അവൻ എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വന്നിരുന്നു.
അവനെ ഓർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട എന്നും, പഠിച്ചു വലിയ നിലയിൽ എത്തണം എന്നുമൊക്കെ ഉപദേശിച്ചിട്ടാണ് പോയത്.
എന്നെക്കൊണ്ട് അവനെ മറക്കാൻ കഴിയുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല അപ്പു."

അരുൺ ചേച്ചിയെ മടിയിൽ കിടത്തി. അവളുടെ തലയിൽ തഴുകികൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

“നമ്മുക്കേതെങ്കിലും സിനിമ കണ്ടാലോ? എന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ ഇടാം.” അരുൺ പറഞ്ഞു.
അമ്മുവിന് അത് സമ്മതമായിരുന്നു. ദീപുവിനെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമകളിൽ നിന്ന് അത് അവൾക്കൊരു മോചനം