Chapter Title : കാണാമറയത്ത് 2 [രേഖ]

: പ്രിയ നമുക്ക് ഈ മഴയത്തു പുറത്തേക്ക് നടക്കാം

ഈ രാത്രിയിലോ ?

ജോയ് : മോഹനേട്ടനല്ലേ പറഞ്ഞത് ... ഒരാളും ഈ മതിലിനപ്പുറം കടക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല എന്ന്
...പിന്നെയാണോ നിനക്ക് പേടി

ഞാനും ജോയിച്ചനും പുറത്തേക്ക് നടന്നു ആ മഴയത്തു നടക്കുമ്പോഴും ഞങളുടെ ശരീരം നല്ല ചൂടായിരുന്നു ആ മരത്തിൽ കെട്ടിയ ഊഞ്ഞാലിൽ ഞാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ ജോയിച്ചൻ എന്നെ ആട്ടിത്തന്നു എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങിനെ നഗ്നയായി ഊഞ്ഞാൽ ആടുന്നത്

ആ ഊഞ്ഞാലിൽ എന്നെ അതുപോലെ ഇരുത്തി ജോയിച്ചൻ നിന്നുകൊണ്ട് എന്നെ അടുപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കൂടുതൽ ചേർന്ന് ആ ചുണ്ടിലേക്കു മുത്തം പകരുമ്പോൾ ജോയിച്ചൻ കൊതിയോടെ എൻ്റെ ചുണ്ടിനെ പല്ലുകൾകൊണ്ട് ക്ഷതമേൽപ്പിച്ചെങ്കിലും അതിലൂടെ എൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ചോരപൊടിഞ്ഞപ്പോൾപോലും ഞാൻ എൻ്റെ ജോയിച്ചനെ എന്നിൽനിന്നും അടർത്താൻതയ്യാറായില്ല ജോയിച്ചൻ അതിനോടൊപ്പം എൻ്റെ മുലകുടങ്ങളെ ഞെരിച്ചമർത്തുമ്പോൾ ആ ഊഞ്ഞാലിൽ ചലിക്കാതെ തന്നെ ഉയർന്നുപൊങ്ങുംപോലെ എനിക്ക് തോന്നി

പെട്ടന്ന് റോസിച്ചേച്ചിയുടെ വീടിനുള്ളിൽ ചെറിയ വെളിച്ചം ജോയിച്ചനാണ് ആദ്യം കണ്ടത്

ജോയ് : നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് റോസിയുടെ വീട്ടിൽ ആരുമില്ല എന്ന് .

അതെ റോസിച്ചേച്ചി വന്നിട്ടില്ല .

ജോയ് : എന്തായാലും മെഴുകുതിരിയുടെ വെളിച്ചംപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്

വല്ല കള്ളന്മാരാകുമോ ?

ജോയ് : നല്ല ബുദ്ധി ! മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചുവെച്ചു കള്ളന്മാർ കാക്കാൻ വരുമോ ?

അല്ല കള്ളന്മാർ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് വെച്ചാണ് കാക്കാൻ വരുന്നത് ... ബാങ്ക് മാനേജർ ആണത്രേ ...

ജോയ് : അത്

ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കേണ്ട ....

ജോയ് : അതാകാൻ വഴിയില്ല ,