Chapter Title : കാണാമറയത്ത് 2 [രേഖ]

പൊന്തിച്ചതുകൊണ്ടു നടന്നിട്ട് വീഴുകയാണെകിൽ ഞാൻ മാത്രമല്ല നീയുംകൂടിയ വീഴുന്നത് ... അപ്പോൾ ഒരുമിച്ചു എണീക്കാം ...

ആ കവിളത്തു മുത്തംവെച്ചു എന്നെയും താങ്ങി നടക്കുമ്പോൾ .... ജോയിച്ച ഇത് വല്ല സിനിമയോ മറ്റുമാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ നല്ല പാട്ടും ... നൃത്തവും എല്ലാമായിരിക്കുമല്ലേ ...

ജോയ് : പാട്ട് വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ പാടാം നീ നൃത്തം ചെയ്താൽമതി ...

ഞാൻ ഒന്ന് പറയുമ്പോഴേക്കും അത് ഏറ്റെടുക്കാൻ നിൽക്കാണോ ... ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാണ് അങ്ങിനെ മഴയത്തു ആ മരത്തിൻ്റെ തണലിൽ എന്നെ കിടത്തികൊണ്ട് വസ്ത്രം മാറ്റുമ്പോൾ ...എനിക്ക് ഓർമ്മവന്നത് മോഹനേട്ടൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകളാണ് മൊഹനേട്ടൻ്റെ വീടിൻ്റെ മതിലിനപ്പുറം നോക്കാൻപോലും ഒരു മൈരനും ധൈര്യമില്ല പിന്നെയാണ് എൻ്റെ കൊണോത്തിലെ ഡയലോഗ് എന്ന് പറഞ്ഞത് ... ആ മതിലിനപ്പുറം പ്രകൃതിയെ സാക്ഷിയാക്കി ഞാൻ റോസിച്ചേച്ചി പറഞ്ഞപോലെയുള്ള എല്ലാം തരത്തിലുമുള്ള ഒരു ആണിനെ വീണ്ടും ക്ഷണിക്കുകയാണ് ഈ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തിനെയും കൂടുതൽ കീഴടക്കാൻ

എന്താ ജോയിച്ച ഇങ്ങിനെ നോക്കുന്നേ ...

ജോയ് : ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും എനിക്ക് ഈ പ്രിയയോട് സ്നേഹം കൂടികൂടിവരികയാണ് ... ഒരു ദിവസം ഇന്ന് മാറിനിന്നപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും നിൻ്റെ അഭാവം ഫീൽചെയ്തു . ഒപ്പം ഈ പെണ്ണിനോടുള്ള കാമവും നിമിഷംതോറും വർദ്ധിക്കുന്നു

ജോയിച്ചന് ഞാൻ ഇങ്ങിനെ കിടക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ ഏത് ഭാഗത്തിനോടാണ് കൂടുതൽ കൊതി തോന്നുന്നത്

ജോയ് : അങ്ങിനെ ഒരു ഭാഗം എന്ന് വേർതിരിക്കാൻ പ്രയാസമാണ് ... നിൻ്റെ കാൽപാദങ്ങളും കാലിലെ ഈ ചെറുവിരലുകളും ഒപ്പം ഈ വെള്ളികൊലുസും ചെറുരോമങ്ങളാലുള്ള ഈ കാലുകളും അതാണ് നിൻ്റെ സൗന്ദര്യം എന്ന് ചിന്തിച്ചു മുകളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ . ഈ വെണ്ണത്തുടയുടെ മാർദ്ദവവും ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഈ ചന്തിപ്പാളികളും കണ്ടാൽ ഒന്ന് തലോടാതെ ഒന്ന് ഞെരിക്കാതെ കൈയെടുക്കാൻ തോന്നുമോ ... നെയ്യപ്പംപോലും തോൽക്കുന്ന നിൻ്റെ ഈ തേനൂറും പൂറും ആളെ മയക്കുന്ന നിൻ്റെ അവിടത്തെ മണവും വിരിഞ്ഞ ഇതളുകളും പുറത്തേക്കു തള്ളിയ ആ തുടിപ്പും കണ്ടാൽ എങ്ങിനെയാ നാവിന് അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിയുക . പിന്നെ ഉയർന്നു തുളുമ്പിനിൽക്കുന്ന വയറും ... ആ വയറിനു മധ്യത്തിലുള്ള ഈ വട്ടത്തിലുള്ള പുക്കിൾച്ചുഴിയും അതും കഴിഞ്ഞു മുകളിലേക്കുപോകുമ്പോൾ മത്സരത്തിനെന്നപോലെനിൽകുന്ന ഈ പോർമുലകളും ഈ മുലകളിൽ നിൽക്കുന്ന മുന്തിരിഞെട്ടും അത് നോക്കിയാൽത്തന്നെ എന്നെകൊണ്ട് ഇതിൽ ചുണ്ടും ഒപ്പം കൈകളുടെ തലോടൽ കൊടുക്കാതെ ഇതിനെ വിടാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല