Chapter Title : കാണാമറയത്ത് [രേഖ]

ഇങ്ങിനെ നോക്കരുത് ...

ജോയ് : ഒന്നും തോന്നരുത് പ്രിയ ...അങ്ങിനെ എനിക്ക് നോക്കാതിരിക്കണമെങ്കിൽ ഞാൻ ആണല്ലതെയിരിക്കണം . ഞാൻ ആദ്യമായി ഇന്ന് കാലത്തു ലെഗ്ഗിൻസ് ഇട്ടു കണ്ടപ്പോഴും ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു .നിൻ്റെ തുടയുടെ അളവറിഞ്ഞുള്ള നിൽപ്പും നീ നിൽക്കുമ്പോൾ അതിനനു‌സരിച്ചു നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ആ ചന്തിപ്പാളികളും ഒപ്പം പിന്തിരിയുമ്പോൾ ഇങ്ങിനെയാണെങ്കിൽ തിരഞ്ഞാൽ ആ തുടയിടുക്കിൽ ഉന്തിനിൽക്കുന്നതുകണ്ടാൽത്തന്നെ ആ ആലുവ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നും . ഒപ്പം പിഴിഞ്ഞ് വലികനായി നിൽക്കുന്ന മുലകളെയും കണ്ടിട്ടു നോക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല നോക്കിപ്പോകും .ഞാനല്ല ഏത് തളർന്നുകിടക്കുന്നവൻ്റെതായാലും സാധനം പൊങ്ങും

എന്താണ് ജോയിച്ച പറയുന്നേന്നു വല്ല ബോധ്യമുണ്ടോ

ജോയ് : നമ്മൾ തുടക്കത്തിലേ പറഞ്ഞിരുന്നു ഒരു രഹസ്യവുമില്ല പറയാനുള്ളത് പറയും അല്ലതെ ഒന്നും ഒളിപ്പിക്കില്ലന്ന്

അത് ശരിയാണ് , പക്ഷെ ഇങ്ങിനെ വെട്ടിത്തുറന്ന് പറയാൻ പാടുണ്ടോ

ജോയ് : എങ്കിൽ ഞാൻ മനസ്സിൽ വെച്ചാൽ മതിയോ

വേണ്ട ... എൻ്റെ ജോയിച്ചന് എന്താണ് തോന്നുന്നത് അത് പറഞ്ഞോ

ക്രിസ്തുമസായി ജോയിച്ചൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ടോ ?

ജോയ് : ഇല്ല . എന്തെ

നമുക്ക് ഇവിടെ ആഘോഷിക്കാം ,ഈ ന്യൂ ഇയർ രണ്ടും നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ആഘോഷിച്ചാലോ

ജോയ് : ആഘോഷിക്കാം പക്ഷെ മക്കൾ വന്നാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ ...

മക്കൾ വരും എന്ന് പറഞ്ഞാലും ന്യൂയെർ കഴിയാതെ അവരെ വിടില്ലെന്ന് ഇന്നലെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു ഞങളുടെ നാട് നല്ല നാട്ടിന്പുറമാണ് അവിടെ ചെറിയ മത്സരങ്ങളും എല്ലാം ഉണ്ട് അതുകൊണ്ടു എല്ലാം ആഘോഷിപ്പിച്ചേ പിള്ളേരെ വിടു . ജോയിഛനും ആഗ്രഹമുണ്ടാകും മക്കളും ഭാര്യയുമായി ക്രിസ്തുമസ്സും ആഘോഷിക്കാൻ

ജോയ് : മക്കൾക്ക് ഇപ്പോൾ അപ്പനെക്കാളും ഇഷ്ടം കളിപ്പാട്ടങ്ങളെയാണ് അങ്ങിനെയാണ് അവരുടെ അമ്മച്ചി അവരെ പഠിപ്പിച്ചേക്കുന്നതു അതുകൊണ്ടു അത് ഞാൻ എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട് നല്ലൊരു കേക്ക് കൂടി വെച്ചുകൊണ്ട്

അപ്പോൾ പിള്ളേരുടെ അമ്മച്ചിക്കോ ?

ജോയ് : അവൾക്ക് കേക്ക് അല്ല വേണ്ടത് കോക്ക് ആണ് അത് എൻ്റെതല്ലെന്നുമാത്രം

പിന്നെ

ജോയ് : എൻ്റെ കൊച്ചച്ചൻ തന്നെ ,അപ്പനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത എന്നെ നോക്കിയും