Chapter Title : കാഞ്ചനയും കീർത്തനയും [ആശാൻ കുമാരൻ]

കുറ്റിയിട്ടില്ല. ആൾ അകത്തു കയറിയതും ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു...

ഞാൻ ഇന്നത്തെ ആളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതും എന്റെ സർവ നാഡി ഞെരമ്പുകളും തളർന്നു പോയി...

എനിക്ക് അവിടെന്നു നീങ്ങാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ...

എന്റെ അടുത്ത് വന്ന ആൾക്കും ഇതേ അവസ്ഥ....

ഞാൻ : അപ്പു.. നീയോ

അപ്പു : ചേച്ചിയോ......

അതെ അപ്പു എന്ന് ഞങ്ങൾ വിളിക്കാറുള്ള എന്റെ സ്വന്തം അനിയൻ... എന്റെ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ ജനിച്ച കാർത്തിക്ക്.

എനിക്ക് തല കറങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി.. ഞാൻ ബെഡിൽ ചെന്നിരുന്നു.

അപ്പു ഒരു മൂലയ്ക്ക് നിന്നു കരയുന്നു...

5 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ നിയന്ത്രണം വീണ്ടെടുത്തു. അവൻ ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെ നിന്നു കരയാണ്

ഞാൻ : അപ്പു...

ഞാൻ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..

ഞാൻ : വാ ഇവുടെ വന്നിരിക്ക്..

അപ്പു - സോറി ചേച്ചി....

അതും പറഞ്ഞവൻ എന്റെ കാലിൽ വീണു കരയാൻ തുടങ്ങി....

ഞാൻ - അപ്പു... എന്താ നീ കാണിക്കണേ..വാ ഇവിടെ ഇരുന്നേ

അവൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. ഞാൻ അവനു കുടിക്കാൻ വെള്ളം കൊടുത്തു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൻ അല്പം റിലാക്സ് ആയപ്പോ ഞാൻ തന്നെ ചോദിച്ചു..

ഞാൻ - അപ്പു... നീ എന്താ ഇവിടെ...നീ എന്നാ ഖത്തറിൽ നിന്നു വന്നത്

അവൻ എന്റെ മുഖത്തു ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി..

ഞാൻ - എനിക്കെല്ലാം അറിയാം.. എല്ലാരുടെയും വിശേഷങ്ങളും... കീർത്തിക്ക് ആൺകുട്ടി ജനിച്ചു ലെ...പിന്നെ നിന്റെ എൻഗേജ്മെന്റ് കഴിഞ്ഞു ലെ...

അപ്പു - ചേച്ചിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം ഇതൊക്കെ...

ഞാൻ : അതിനല്ലെടാ ഫേസ്ബുക്. ഇൻസ്റ്റാഗ്രമൊക്കെ

ഞാൻ : നീ ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറ... ഈ തിരുവനന്തപുരത്ത് നിനക്കെന്താ കാര്യം

അപ്പു - അത് ചേച്ചി... ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയാണ് ഗൾഫിൽ നിന്നു വന്നത്. അവിടെ എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിൽ കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ കൊടുക്കാനുണ്ടായിരുന്നു.. അതിനായി വന്നതാ..

ഞാൻ - അപ്പൊ ഈ ലോഡ്ജിലോ.

അപ്പു - അത് ചേച്ചി...

ഞാൻ - പരുങ്ങണ്ട... സത്യം പറഞ്ഞോ