Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 11 [ലസ്റ്റർ] [Climax]

നീക്കി. അവർക്ക് ശരത്തിനെ അതിൽ കൊണ്ട്വന്നു തള്ളിയതുകൊണ്ട് ആ മുറി എങ്ങിനെ തുറക്കണമെന്ന് നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നു.

ശാരികയെ ആ വലിയ മുറിയിലെ പൊടിപിടിച്ച കട്ടിലിൽ കിടത്തി അവർ മൂന്നുപേരും കുപ്പിയിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന മദ്യം കുടിച്ചു തീർത്തിട്ട് പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കഞ്ചാവു നിറച്ച സിഗരറ്റ് എടുത്തു തീക്കോളുത്തി. അമ്മു എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിസ്സഹായയായി മുറിയുടെ മൂലയിൽ വാതിൽക്കലേക്ക് ഓടാൻ പാകത്തിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ കഞ്ചാവെരിഞ്ഞ ഗന്ധം നിറഞ്ഞു നിന്നു.

"ഒന്ന് പെട്ടന്ന് തീർക്കാമോ.? നിങ്ങൾ ഈ നാട്ടുകാർ ആയിരിക്കും. പക്ഷേ ഈ മഴയിൽ പാതിരാത്രി ഇത്രേം ദൂരം എനിക്ക് മടങ്ങാനുള്ളതാ."

അമ്മു അക്ഷമയോടെ അല്പം നീരസ സ്വരത്തിൽ അവരോട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് മൂന്നുപേരും അവളെ ഒന്നിച്ചു നോക്കി.

"സ്വബോധത്തോടെ ചെയ്യാൻ ഈ കിടത്തിയിരിക്കുന്ന ചരക്ക് ഞങ്ങടെ കുണ്ണ വിഴുങ്ങാനുള്ളതല്ല, ശവമാ ശവം. അതും കൊന്നിട്ടു കൊണ്ടുവന്നതാ. അപ്പൊ അല്പം കള്ളും കഞ്ചാവും ഒക്കെ തലയിൽ ഉണ്ടാവും."

അവരിൽ ഒരുവൻ മുരണ്ടു. അമ്മു എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി. അവരോട് എതിർത്തു സംസാരിക്കാൻ നിർവ്വാഹമില്ല. കാരണം അവരില്ലാതെ ഈ ശവശരീരം ഒന്നും ചെയ്യാൻ തനിക്ക് സാധിക്കില്ല. രാത്രി നന്നേ വൈകിയിട്ടുണ്ട്. കോടമഴയും തണുപ്പും വർഷങ്ങളായി ആൾപെരുമാറ്റം ഇല്ലാത്ത പുരാതന തറവാടും. വണ്ടിയിൽ കയറിക്കൂടുന്നത് വരെ അവരോട് തർക്കിക്കാതിരിക്കലാണ് ബുദ്ധി. ഡാഡി പിന്നാലെയുണ്ട് എന്ന് വരുന്നവഴി ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നതാണ്. പക്ഷേ ഇനിയും എത്തിയിട്ടില്ല. മഴകാരണം എവിടെയെങ്കിലും കുടുങ്ങിക്കാണണം. വിളിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല. അമ്മുവിനെ ഭയം കീഴടക്കി. അവളുടെ ശരീരം അടിമുടി വിറച്ചുതുടങ്ങി.

"അവിടെ നിന്ന് വെളിച്ചം കാണിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന്